Kanczylowate, kanczyle (Tragulidae) – rodzina ssaków z podrzędu przeżuwaczy (Ruminantia) w obrębie rzędu parzystokopytnych (Artiodactyla). Najmniejsze ze ssaków kopytnych żyjących współcześnie. Skamieliny kanczyli znaleziono w Europie w warstwach wczesnomioceńskich, w Afryce występowały we wczesnym i środkowym miocenie. Szczyt rozwoju przypadł na trzeciorzędWielka Ilustrowana Encyklopedia Przyrody, Ssaki, Multico 1997.
Charakterystyka Ciało kanczyli ma kształt klinowaty. Osiągają 45–80 cm długości, 20–40 cm wysokości w kłębie i masę ciała od 1,5 do 10 kg. Nie posiadają rogów. Poza okresem rozrodu żyją pojedynczo. Zasiedlają skaliste lasy podzwrotnikowe Azji (większość gatunków) i Afryki (kanczyl afrykański), aktywne głównie nocą. Poruszają się zwinnie i szybko. Odżywiają się roślinami, mają silnie rozwinięte, stale rosnące kły górne, czterokomorowy żołądek (trzecia komora silnie zredukowana). U niektórych gatunków zaobserwowano zachowania terytorialne (walki pomiędzy samcami, znakowanie terenu wydzieliną gruczołów śródżuchwowych). Potrafią pływać i nurkować. Samica rodzi jedno młode.
Wzór zębowy I C P M 34 = 0 1 3 3 3 1 3 3 Uzębienie kanczyli składa się z 34 zębów.
Systematyka Do kanczylowatych zaliczane są następujące występujące współcześnie rodzaje: Moschiola – kanczylek Tragulus – kanczyl Hyemoschus – wodnokanczyl – jedynym przedstawicielem jest Hyemoschus aquaticus – wodnokanczyl afrykański
Opisano również kilka rodzajów wymarłych: Afrotragulus Archaeotragulus – jedynym przedstawicielem był Archaeotragulus krabiensis Dorcabune Dorcatherium Iberomeryx Krabitherium – jedynym przedstawicielem był Krabitherium waileki Siamotragulus Stenomeryx – jedynym przedstawicielem był Stenomeryx bahinensis Yunnanotherium – jedynym przedstawicielem był Yunnanotherium simplex .
Uwagi
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia