Marek Anatol Mielniczuk (ur. 11 sierpnia 1946 w Warszawie) – polski marszand, antykwariusz i kolekcjoner sztuki, od lat 80. XX wieku związany z rynkiem francuskim i polskim. Właściciel galerii sztuki w Paryżu i Warszawie, doradca kolekcjonerów. Marszand i jeden z promotorów École de Paris.

Życiorys Jego ojcem był Anatol Mielniczuk (ur. 21 lipca 1910 w Radziwiłłowie na Wołyniu, zm. 19 lipca 1981), związany przed wojną z Instytutem Wschodnim w Warszawie, ojciec pracował w Polskim Czerwonym Krzyżu, uczestniczył w powstaniu warszawskim pod pseudonimem „Czarny”. Matką Marka Mielniczuka była Maria Katarzyna Anna Sieniawska.

Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1964). Kolekcjonerem został w ostatnich latach nauki w szkole. W 1969 roku ukończył Szkołę Główną Planowania i Statystyki (SGPiS, obecnie SGH) w Warszawie, uzyskując tytuł zawodowy magistra ekonomii na Wydziale Handlu.

W latach 70. XX wieku był sędzią Związku Kynologicznego w Polsce. W 1976 roku sprzedał swoją kolekcję obrazów kapistów. W latach 70. pozostawał pod wpływem historyka sztuki Jerzego Sienkiewicza, chociaż utrzymywał też kontakty z panią Marią z jarmarku perskiego przy Dworcu Wschodnim w Warszawie.

Pracował w agencji „Artel”, zajmującej się promocją i reklamą w Telewizji Polskiej. Pomiędzy 1983 a 1984 pracował jako zastępca dyrektora w Teatrze Komedia (jego kierowniczką artystyczną była w tym czasie Olga Lipińska). 27 lipca 1984 roku wyjechał do Paryża. Kupował polonika na bazarach, m.in. portret Jana Reszke, obraz Pawła Merwarta, Kwiaty Gustawa Gwozdeckiego, obraz Olgi Boznańskiej. Poszukiwał poloników poprzez ogłoszenia w prasie. 2 stycznia 1986 roku założył w Paryżu, początkowo w Louvre des Antiquaires, własną galerię sztuki – Galerie Marek, specjalizującą się w malarstwie École de Paris oraz sztuce środkowoeuropejskiej. Prowadził również Galerię Marek w Warszawie. W Paryżu galeria działała później na rue de Miromensil 21. Wydawał katalogi kolejnych wystaw Ecole de Paris, m.in. 6 października 1988, 22 marca 1990, 3 października 1990. W listopadzie 1988 roku pomagał w organizacji wystawy „École de Paris – Boulogne” w Musée Municipal w Boulogne-Billancourt. W 1991 roku stracił galerię w Paryżu z powodu błędu swojego notariusza i wzrostu czynszu, po czym postanowił wyprowadzić się z Paryża.

Był jednym z głównych dostawców dzieł do kolekcji amerykańskiego kolekcjonera Toma Podla (1938–2011), wystawianej w Muzeach Narodowych w Krakowie i we Wrocławiu. W wywiadach prasowych podkreślał znaczenie uczciwości i osobistej relacji z klientem w pracy marszanda, krytykując spekulacje rynkowe.

Blisko współpracował z Wojciechem Fibakiem jako doradca kolekcjonerski. Jest wymieniany, obok Zbigniewa Legutki, jako jedna z kluczowych osób, które pomogły Fibakowi budować kolekcję dzieł sztuki. Pomagał też w tworzeniu kolekcji malarstwa École de Paris w Villa la Fleur.

Żydówka z pomarańczami thumb|150px|Żydówka z pomarańczami Aleksandra Gierymskiego W listopadzie 2010 roku, na zaproszenie dziennikarza „Gazety Wyborczej” Włodzimierza Kalickiego, Mielniczuk wziął udział w wyprawie do Buxtehude w Niemczech, aby zbadać obraz Żydówka z pomarańczami Aleksandra Gierymskiego (nazywany również Pomarańczarką), oferowany w domu aukcyjnym Eva Aldag. Potwierdził autentyczność płótna, wskazując, że różnice względem przedwojennej fotografii wynikają z powojennych, niefachowych przemalowań i przycięcia dzieła. Wspólnie z Kalickim ustalił szczegóły konserwatorskich ingerencji oraz fakt, że jest to obraz skradziony z Muzeum Narodowego w Warszawie. Dla zachowania możliwości dalszego działania formalnie zgłosił chęć udziału w licytacji, co pozwoliło utrzymać kontakt z domem aukcyjnym. Dzień przed aukcją Kalicki opublikował artykuł w „Gazecie Wyborczej”, a następnie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego interweniowało w Niemczech. Jeszcze tego samego dnia niemiecki sąd nakazał zatrzymanie obrazu, a policja w Hamburgu zabezpieczyła Pomarańczarkę. Wcześniej rozpoznał na aukcji we Francji inny obraz Gierymskiego (Luwr w nocy), który trafił do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie.

Château de Kergroadez thumb| (2005) W 1992 roku Mielniczuk zakupił renesansowy zamek (bret. Maner Kergroadez) w Brélès w Bretanii, pochodzący z początku XVII wieku. Był trzecim właścicielem tej posiadłości. Pierwszą renowację przeprowadzono w 1913 roku. Zamiarem Mielniczuka było przekształcenie obiektu w galerię sztuki, otwarcie go dla zwiedzających i organizacja koncertów muzycznych. Odnowił, zgodnie z wymogami konserwatora zabytków, sześć pomieszczeń w głównym skrzydle zamku, adaptując je do funkcji wystawienniczych. Starał się też odtworzyć ok. 10 hektarów ogrodów. W pobliżu zamku znajdują się las i jezioro. W maju 1995 roku, dzięki jego zaangażowaniu, zamek został wpisany na listę francuskich zabytków jako Monument Historique i po raz pierwszy w historii został otwarty dla zwiedzających. Na otwarciu grała koncert Chopinowski Ewa Osińska. Za te działania konserwatorskie otrzymał nagrodę stowarzyszenia . Wynajmował zamek na wesela, organizował koncerty muzyki poważnej. Pomieszczenia mają cztery i pół metra wysokości i były ogrzewane kominkami szerokimi na trzy i pół metra. W tym okresie rozważał zakup tzw. Zameczku w Doëlan w Bretanii, w którym pracował Władysław Ślewiński.

Ze względów osobistych w 2000 roku sprzedał zamek nowym właścicielom, którzy kontynuowali renowację obiektu i jego udostępnianie do celów kulturalnych oraz turystycznych. Wrócił do Warszawy i w 2001 roku w warszawskiej Panoramie otworzył Galerię Marek.

Prowadzi biuro Cabinet d'expertises Bobrowska-Mielniczuk, zajmujące się badaniem proweniencji dzieł sztuki École de Paris.

Ma trzech synów. Jednym z nich jest marszand i znawca sztuki Maurycy Mielniczuk.

Wypowiedzi i publikacje Co ma wisieć? Gust polski – wywiad, „Gazeta Wyborcza. Duży Format”, 2005 Wstydliwe pieniądze – wywiad, „Rzeczpospolita”, 2001

Film i telewizja 1999 – Klan (serial) – właściciel galerii sztuki 2019 – Czarny Mercedes (film fabularny) – mężczyzna w Cafe Muza

Przypisy Rhapsodie polonaise pour un chateau Endormi, Ouest France, 1995. .

.

Kategoria:Absolwenci VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Paryżem Kategoria:Polacy we Francji Kategoria:Polscy antykwariusze Kategoria:Polscy kolekcjonerzy sztuki Kategoria:Polscy marszandzi Kategoria:Urodzeni w 1946