Jadwiga Pawińska z Findeisenów (ur. 25 maja 1868 w Warszawie, zm. 1 listopada 1942 tamże) – polska działaczka społeczna i charytatywna, radna Warszawy, członkini Rady Naczelnej Narodowej Organizacji Kobiet.
Życiorys Otrzymała wykształcenie domowe.
Była opiekunką ochronki ósmej w ramach Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności. Należała do Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego i Towarzystwa Miłośników Przyrody. Od 1893 była członkinią zarządu Towarzystwa Kolonii Letnich dla Dzieci. W 1913 została członkinią zarządu Szpitala dla Dzieci im. Karola i Marii.
W latach I wojny światowej pracowała w wydziale oświaty Komitetu Obywatelskiego i w Radzie Głównej Opiekuńczej. Była członkinią Centralnego Komitetu Pomocy dla Dzieci.
W 1918 została prezesem Towarzystwa Kolonii Letnich dla Dzieci. Przez kilka kadencji była członkinią rady do spraw kolonii przy Ministerstwie Opieki Społecznej oraz komisji wojewódzkiej do spraw kolonii. Założyła i była członkinią rady fundacji Warszawskiej Szkoły Pielęgniarek. Od 24 marca 1919 do 11 kwietnia 1927 sprawowała mandat radnej Warszawy z listy Narodowego Komitetu WyborczegoKurjer Polski, R. 22, nr 51 (2 marca 1919), s. 7.. Należała do Koła Narodowego. Pracowała w komisji oświatowej i finansowo-budżetowej, a także była delegatką wydziału opieki społecznej. Była członkinią Rady Naczelnej Narodowej Organizacji Kobiet.
Została wypchnięta z tramwaju przez napierający tłum, w wyniku czego doznała zmiażdżenia nogi i ręki. W stanie ciężkim została przewieziona do szpitala św. Ducha, gdzie zmarła 1 listopada 1942Nowy Kurier Warszawski, R. 4, nr 263 (6 listopada 1942), s. 3.. Została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 207-6-24, 25, 26).
Rodzina Pochodziła z rodziny wyznania ewangelicko-augsburskiego. Była córką Gustawa Findeisena, dyrektora Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej i działacza narodowego, oraz Pelagii z Rodysów. Jej bratankiem był prof. Władysław Findeisen, a bratanicą Krystyna Tustanowska, pedagog i filolog. 18 października 1886 w kościele Wszystkich Świętych w Warszawie wyszła za mąż za Józefa Pawińskiego, lekarza kardiologa, z którym miała syna Tadeusza i córkę Wandę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922)M.P. z 1922 r. nr 100 „za zasługi położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu pracy obywatelskiej”.W źródle pod błędnym imieniem „Marja Pawińska”.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Członkinie Narodowej Organizacji Kobiet Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego Kategoria:Członkowie Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Radni Warszawy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1868 Kategoria:Zmarli w 1942