Antoni Chajęcki (ur. 1799 w Tuczynie w pow. rowieńskim na Wołyniu, zm. 25 czerwca 1841 w Brukseli) – oficer artylerii w wojsku polskim Królestwa Kongresowego, weteran powstania listopadowego.
Życiorys Był absolwentem Liceum Krzemienieckiego. Karierę wojskową rozpoczął 7 grudnia 1818 jako podoficer w 2 kompanii pozycyjnej artylerii pieszej. Ukończył też Szkołę Tymczasową Artylerii. 29 maja 1827 w stopniu podporucznika rozpoczął służbę w 2 kompanii lekkiej artylerii pieszej.
Był aktywnym uczestnikiem Nocy Listopadowej wraz ze Szkołą Bombardierów. W czasie powstania walczył w 4 kompanii pozycyjnej artylerii pieszej. Dosłużył się stopnia kapitana (25 sierpnia 1831). 5 października 1831 przekroczył wraz z generałem Rybińskim granicę Królestwa z Prusami.
W 1832 przybył do Francji. Władze francuskie skierowały go do zakładu w Awinionie. 5 sierpnia 1834 w Dun potępił Czartoryskiego. Na emigracji uczył się m.in. w fabryce broni w Châtellerault i w Szkole Górniczej w St-Étienne. Mieszkał także w Lyonie. Na przełomie lat 30/40. XIX wieku przeniósł się do Brukseli, gdzie zmarł.
Odznaczenia 17 marca 1831 – krzyż złoty nr 949 15 września 1831 – krzyż kawaleryjski nr 2558
Bibliografia Bielecki Robert, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 1, Warszawa 1995.
Kategoria:Urodzeni w 1799 Kategoria:Zmarli w 1841 Kategoria:Absolwenci i studenci Liceum Krzemienieckiego (1805–1831) Kategoria:Oficerowie artylerii Królestwa Kongresowego Kategoria:Oficerowie artylerii powstania listopadowego Kategoria:Uczestnicy Nocy Listopadowej Kategoria:Polscy uchodźcy wojskowi w zakładzie w Awinionie