Federico Melendro Gutiérrez SI (; ur. 18 lipca 1889 w Villasila de Valdavia, zm. 25 października 1978 w Villagarcía de Campos) – hiszpański duchowny rzymskokatolicki, jezuita, misjonarz, arcybiskup Anqingu.
Biografia Młodość i prezbiteriat W 1900 rozpoczął naukę w Kolegium Jezuickim w Carrión de los Condes, którą przerwał ze względów zdrowotnych. W 1907 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i dokończył naukę w tym samym kolegium. Od 1909 do 1912 odbywał juniorat w Burgos oraz do 1914 studiował filozofię w Oña.
W 1914 wyjechał na Kubę, gdzie został nauczycielem w szkole podstawowej w Cienfuegos. W 1918 powrócił do Hiszpanii na studia teologiczne w Oña, po których ukończeniu, 5 marca 1922 przyjął święcenia prezbiteriatu i został kapłanem swojego zgromadzenia. Następnie przebywał w klasztorze w Manresie.
27 stycznia 1924 przybył na misje do Chin. Początkowo w Taihu uczył się języka chińskiego. Następnie pracował na misjach w Liuanxihan (1925–1927), Taihu (1927–1928) i Chaohsien (1928–1929). 15 sierpnia 1928 złożył śluby wieczyste.
Episkopat 14 lutego 1930 papież Pius XI mianował go wikariuszem apostolskim Anqingu oraz trzy dni później biskupem tytularnym remesiańskim. 1 czerwca 1930 w Anqingu przyjął sakrę biskupią z rąk wikariusza apostolskiego Wuhu Vicentego Huarte y San Martína SI. Współkonsekratorami byli koadiutor wikariusza apostolskiego Nankinu Auguste Haouisée SI oraz wikariusz apostolski Haimenu Simon Zhu Kaimin SI.
Był on pierwszym ordynariuszem utworzonego rok wcześniej wikariatu. 11 kwietnia 1946 wikariat apostolski Anqingu został podniesiony do rangi archidiecezji. Tym samym bp Melendro Gutiérrez został arcybiskupem Anqingu.
Jeszcze przed ostatecznym zwycięstwem w chińskiej wojnie domowej, 28 maja 1949 komuniści aresztowali abpa Melendro Gutiérreza. Przebywał on w więzienu do 20 września tr., po czym został deportowany do Hongkongu i następnie powrócił do Hiszpanii. De iure arcybiskupem Anqingu był do śmierci w 1978, po wyjeździe z Chin nie miał już jednak realnej władzy w archidiecezji.
W ojczyźnie został ojcem duchowym przy jezuickim w Madrycie. Następnie zamieszkał w klasztorze w Palencji, gdzie zajął się pisarstwem.
Jako ojciec soborowy wziął udział w soborze watykańskim II. W dyskusji nad deklaracją Dignitatis humanae skrytykował ją za zrównanie katolicyzmu z innymi religiami, podkreślając że doktryna o wolności religijnej nie ma oparcia ani w prawie naturalnym, ani w Ewangelii, ani w dokumentach papieskich.
Pod koniec życia mieszkał jezuickim domu księdza emeryta w Villagarcía de Campos, gdzie 25 października 1978 zmarł.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hiszpańscy biskupi katoliccy Kategoria:Hiszpańscy jezuici Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Religia w Anqingu Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1978