Maria z Kłopotowskich Chmielowska (ur. 1867 r. w Karyszkowie, zm. 1929 r.) – polska malarka, która tworzyła akty, portrety i pejzaże utrzymane w stylistyce młodopolskiej.
Życiorys Urodziła się w 1867 r. w Karyszkowie na Podolu, należała do zamożnej rodziny ziemiańskiej. Jeszcze przed ślubem zaczęła naukę malarstwa i według niektórych źródeł miała studiować w Paryżu. Około 1890 roku wyszła za mąż za Stanisława Chmielowskiego, brata Adama. Chmielowska wykorzystała to powinowactwo z artystą, który dokonywał oceny jej niektórych prac. Wspomnienie o stryju malarzu przechowywała jej córka Maria Ewa Łunkiewicz-Rogoyska.
Choć życie rodzinne nie sprzyjało skupieniu się na pracy artystycznej, Chmielowska portretowała m.in. synów i córkę. Mocniej do malarstwa postanowiła wrócić po śmierci męża w 1901 r. Jako wdowa z czworgiem dzieci przeprowadziła się do Lwowa, a dwa lata później zapisała się na kursy Adriana Baranieckiego w Krakowie, które z sukcesem ukończyła w 1904 r. i na wystawie konkursowej zdobyła pierwszą nagrodę. W swojej twórczości malowała akty, portrety i pejzaże utrzymane w stylistyce młodopolskiej. W jej domu często bywał Stanisław Witkiewicz.
Zmarła w 1929 r.
Z jej prac Krowy pod lasem oraz Akt kobiecy należą do zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie.
Przypisy
Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1929