Dobrkowo (niem. Daberkow ) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Radowo Małe.
Według danych z 2011 roku wieś liczyła 52 mieszkańców.
Położenie geograficzne Miejscowość położona na Pomorzu Zachodnim, leży około 10 km na południowy zachód od wsi Radowo Małe, 20 km na zachód od miasta Łobez i 54 km na północny wschód od stolicy regionu – Szczecina. Rys historyczny Historia miejscowości jest ściśle powiązana z historią regionu, z historią Pomorza Zachodniego. Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w latach, 1284 jako Doberkowe, w 1304 jako Doberkowe (Dobercowe), i w 1447 jako Dobercowe, Daberkow. Na mapie Lubinusa (Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego) z roku 1618 miejscowość oznaczono jako Dabercow. W latach 1818-1945 miejscowość znajdowała się w powiecie reskim z siedzibą do 1860 w mieście Resko, a następnie w mieście Łobez. Do 1945 miejscowość była w III Rzeszy, a od roku 1945 miejscowość jest w Polsce, a od 1948 nosi polską nazwę Dobrkowo1948, Daberkow–Dobrkowo, dobrkowski MPol XXV nr 14. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. Od 1999 miejscowość jest w województwie zachodniopomorskim, a od 2002 w powiecie łobeskim. W latach 1999–2002 wieś należała do powiatu gryfickiego. Historia Od XIX wieku polityczny powiat majątkowy Daberkow i gmina wiejska Daberkow istniały obok siebie. W 1910 roku powiat majątkowy Daberkow liczył 69 mieszkańców, a gmina wiejska Daberkow – 55. Później powiat majątkowy został włączony do gminy wiejskiej. Do 1945 roku Daberkow stanowił gminę wiejską w powiecie Regenwalde w okręgu administracyjnym Szczecin w pruskiej prowincji Pomorze w Rzeszy Niemieckiej. Wieś należała do powiatu Roggow A. Poza Daberkow do gminy wiejskiej nie należały żadne inne miejscowości. W 1925 roku gmina liczyła 150 mieszkańców w 26 gospodarstwach domowych, a w 1939 roku – 153 mieszkańców.
Kalendarium Autorem kalendarium jest Siegfried HannemannKalender Daberkow - Dobrkowo, Łobez, 15.01.2018. 1284 Wieś to Doberkowe, własność klasztoru cystersów z Dünamünde (od 1305 kawalerów mieczowych, obecnie Łotwa, dzielnica miasta Ryga). 1304 Wzmianka o Doberkowe, Dobercowe. od XV w. Ród Dewitz właścicielem wsi, Hans von Dewitz. Później wieś własnością innych rodów jak Lebbin, Süring, Wesenbeck. 1447 Wieś to Dobercowe, Daberkow. 1460 Jest Dabercowe, Dobercowe, Daberkow. 1478 Wzmianka o Daberkow i o kościele. 1582-1613 Pastorem był Paul Krüger (zm. 1613). 1585 Właścicielem wsi był ród Süring/Suering, Hans Süring. 1605 Ufundowano dzwon do kościoła, wykonał Joachim Karstede, Stargordt. 1618 Jest Dabercow na mapie Lubinusa. 1628 Jost von Dewitz i Frantz von Dewitz właścicielami, płacą podatek za 3 kopyta. do 1637 Wieś w Księstwie Pomorskim 1655 Bernd Jochim von Dewitz właścicielem, po jego śmierci żona i córka oraz Steffen i Heinrich von Dewitz. 1664-1719 Istnieją księgi kościelne z tego okresu. 1666 Właścicielami byli wdowa von Dewitz (mąż Hinrich von Dewitz), Henning Michael, Sigismund Warvehoff von Dewitz. 1669 Lorentz Köckeritz ufundował drugi dzwon do kościoła. koniec XVII w. Założono szkołę. 1701-1918 Wieś w Królestwie Prus. 1706 Pastorem był Peter Schäfer (1683-1747). 1716 Pastorem był Johann Sigismund Bandow, przeniesiony do Roggow. 1717 Ród Dewitz właścicielem majątku, miejscowi rolnicy to Christian Leyow, Christoph Liermann, Jürgen Lübcke, Jürgen Nickel, Jacob Schultze, Daniel Schultze. 1717-41 Pastorem był Levin Friedrich Schunke (zm. 1741). 1734-1945 Rodzina Kannenberg właścicielem majątku. 1742-45 Pastorem był Bartholomäus Valentin Schlee. 1745 Pastorem był Michael Bahr (ur. 1719). 1751 Pułkownik Steffen von Dewitz i jego syn Carl Joseph von Dewitz sprzedają część majątku. Nowy właściciel to kapitan Friedrch Wilhelm von Wesenbeck. 1756 Właścicielem części majątku jest Rittmeister Friedrich Wilhelm von Wesenbeck (ur. 1697), żona Sophia Charlotte von Kerkow. 1774 Christian Heinrich von Dewitz właścicielem wsi, następnie jego syn Joseph Friederich von Dewitz, a część gruntów miał Friedrich Wilhelm von Wesenbeck. 1783 Pastorem był Friedrich Bernd Gottrau Gensichen (1751-1824). 1784 Właścicielem jest Joseph Friedrich von Dewitz, było 7 chłopów. 1784 Pastorem był Friedrich Bernd Gottrau Gensichen. 1790-1852 Istnieją kopie ksiąg kościelnych z tego okresu, księgi do 1790 znajdowały się w Daber. 1793 Wzmiankowany Daberkow. 1804 Joseph Friedrich von Dewitz był właścicielem. 1808 Właścicielami wsi są bracia Samuel Georg Gottlieb (1776-1848) i Carl Friedrich Kannenberg (1797-1877). 1808-1938 Wieś w Rejencji Stettin 1814 Daberkow składa się z majątku i wsi kościelnej. 1816-1945 Wieś w Prowincji Pomorze 1817 Wieś przeniesiono do Powiatu Regenwalde z Powiatu Naugard, Daberschen Kreis. 1818-1945 Wieś w Powiecie Regenwalde z siedzibą do 1860 w Regenwalde, następnie w Labes. 1824 Pastorem był Otto Hermann Dieterich. 1827 Wieś miała 93 mieszkańców. 1833 Zbudowano nowy kościół. Pastorem był Otto Hermann Dieterich. 1836 Pastorem był Georg Theodor Meinhold (1807-1852) i Reinhold Obenaus. 1840 Daberkow składa sie z majątku i wsi. 1844 Pastorem był Karl Eduard Leberecht Bürger (ur. 1817). 1846 Daberkow miał 150 mieszkańców, 16 budynków mieszkalnych. 1850 Pastor August Ferdinand Wöhlermann i Georg Friedrich Schleuder (ur. 1832). 1857 Rodzina Kannenber właścicielem majątku. Pastorem był Wegner. 1858 Pastor Georg Friedrich Schleuder. 1862-89 – Z miejscowości tej do Ameryki i Kanady emigrowały osoby z rodzin Kohls (Kanada, część rodziny Kohls), Wolfgram, Krüger, Schultz, Schulz, Tetting, Umland (znany statek „Edward”). 1864-69 Pastorem był Theodor Christian Gottlieb Oelgarte. od 1865 August Otto Kannenberg właścicielem majątku. 1869 Pastorem był Karl Leberecht Schlecht (ur. 1840). 1870 Majątek Daberkow miał 1297 mórg ziemi. 1871 Miejscowość miała 136 mieszkańców. 1871-1918 Wieś w Cesarstwie Niemieckim 1874 Daberkow miał 136 mieszkańców w tym 67 kobiet, 17 budynków, 24 mieszkania. 1879 Pastorem był Hermann August Gottfried Sonnenburg (ur. 1845). 1879-1910 Majątek Daberkow ma 350 ha. 1885 Daberkow miał 149 mieszkańców w tym 77 kobiet, 18 budynków, 26 mieszkań. 1890-1901 Pastorem był Hugo Weiß (ur. 1866), następnie Rudolf Gotthilf Harder. 1902 W szkole było 35 uczniów, nauczyciel Max Beu. 1903 Richard Schreyer był pastorem. 1905 Henriette Kannenberg i jej syn Ulrich właścicielami majątku 358 ha. 1905 Wieś miała 56 mieszkańców, majątek 77. 1910 Wieś miała 55 mieszkańców, majątek 69. 1910 Pastorem był Kurt Ernst Paul Backe (ur. 1869). 1912 Daberkow skałada się z majątku i wsi. 1916 Pastorem był Otto Klatt (ur. 1874). przed 1918 Wybudowano 9 mieszkań. 1918-33 Wieś w Rzeszy Niemieckiej. 1918-44 Wybudowano 8 mieszkań. 1923-45 Urlich Kannenberg właścicielem majątku 360 ha ziemi. Dwór zdewastowano po 1945, została resztka parku dworskiego. 1925 Wieś miała 150 mieszkańców. 1928 Ulrich Kannenberg właścicielem majątku. Miejscowi rolnicy o największych gospodarstwach to Paul Kollath 28 ha i Ewald Köpp 48 ha. 1928 Połączono w jedną społeczność majątek i wieś. 1932 Wieś miała 141 ewangelików. 1933 Mieś miała 148 mieszkańców. 1933-45 Wieś w III Rzeszy. 1939 Wieś miała 152 mieszkańców w tym 75 kobiet. Jest 30 gospodarstw domowych. Z rolnictwem związane są 134 osoby, 1 osoba pracuje w przemyśle i 3 osoby zajmują się handlem lub usługami. Jest 1 majątek ziemski powyżej 100 ha (355 ha, Ulrich Kannenberg) i 9 mniejszych gospodarstw rolnych. Największe gospodarstwa mają Else Collath 28 ha, Ewald Köpp 51 ha. 1940 Pastorem w kościele był Karl Strauske z Daber. 1940 Sołtysem był rolnik Ewald Köpp, nauczycielem Splitter. 1945 Wieś wzmiankowana jako Dobrzykowo. 1945-70 Wybudowano 3 mieszkania. 1946-54 Wieś w Gminie Rogowo. 1946-75 Wieś w Powiecie Łobez. 1948 Wieś ma nazwę Dobrkowo, wcześniej Daberkow. po 1949 Założono PGR. 1952-89 Wieś w PRL 1954-72 Wieś w Gromadzie Rogowo. 1955 Rozebrano kościół, cmentarz zdewastowano. 1960 Powstała szkoła 4 klasowa, 3 nauczycieli, znana Irena Zielińska. 1964 Przeprowadzono remont szkoły. 1971-88 Wybudowano 0 mieszkań. od 1973 Miejscowość w Gminie Radowo Małe 1988 Wieś miała 62 mieszkańców w tym 26 kobiet, 26 gospodarstw domowych, 20 mieszkań, 2 osoby mają wyższe wykształcenie, 6 osób ma średnie. W roku 2018 wieś miała 39 mieszkańców w tym 25 kobiet.
Przypisy
Kategoria:Radowo Małe (gmina)