Dobrowo

Dobrowo (niem. Groß Dubberow) – wieś sołecka Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Tychowo.

W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Dobrowo, po jej zniesieniu w gromadzie Pomianowo. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego.

Dobrowo jest siedzibą sołectwa, w skład którego wchodzi przysiółek Dobrówko (niem. Klein Dubberow). Osada Skarszewice została przyłączona do sołectwa ModrolasUchwała Rady Miejskiej z 31-01-2012 r. nr XIII/110/12..

Według danych UM na dzień 31 grudnia 2014 roku wieś miała 693 stałych mieszkańcówUM: Wykaz liczby mieszkańców w Gminie Tychowo, stan na 31-12-2014 r..

Położenie Wieś wielodrożnicowa leży ok. 13 km na północny zachód od Tychowa, między Żytelkowem a Bukówkiem, na prawym brzegu Liśnicy, przy trasie byłej linii wąskotorowej Białogard – Świelino.

Około 1,4 na północ od wsi znajduje się wzniesienie Dąbrowica.

Integralne części wsi Do 31 grudnia 2024 r. integralną częścią wsi było Dobrówko (SIMC 0313532), które dzień później stało się wsią (SIMC 0313526)Dobrówko.

Historia Wieś została założona przez ród von Kleistów (Kleszczów). Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1388 r. W 1867 r. liczyła 465 mieszkańców, znajdowało się tam pięćdziesiąt domów mieszkalnych oraz budynek szkolny i 38 budynków gospodarskich, natomiast stan bydła wynosił: 52 konie, 190 wołów, 1750 owiec, 60 świń i 5 kóz. W roku 1939 żyło w Dobrowie 665 osób w 168 gospodarstwach. Ziemniaki i zboże, były przerabiane przeważnie w miejscowej gorzelni oraz młynie. Do majątku należały również kuźnia, leśniczówka, zakład ogrodniczy i owczarnia. Podczas II wojny światowej przez niemieckie siły zbrojne został w środku lasu założony magazyn amunicji „Der Stift”. Ostatnim właścicielem był Konrad Hermann von Kleist

Zabytki thumb|left|Pałac w Dobrowie thumb|Pałac w Dobrowie thumb|Herb von Kleist thumb|Kościół pw. św. Jana Kantego Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół pw. św. Jana Kantego – kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki, o konstrukcji szachulcowej z XVIII/XIX wieku, zbudowany na wysokiej podmurówce, z dwuczłonową wieżyczką. Kościół parafialny, należący do dekanatu Białogard, diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej. Pierwotnie był kaplicą pałacową. zespół pałacowy z początku XX wieku. Należał do rodziny von Kleist: pałac w stylu neogotyckim wzniesiony w połowie XIX wieku na XVI wiecznych fundamentach, z charakterystyczną 5-kondygnacyjną wieżą, przykrytą ostrosłupowym hełmem. Od frontu schody prowadzące do głównego wejścia, znajdującego się pod balonem podpartym arkadami z ostrymi łukami. Nad balkonem ryzalit zwieńczony trójkątnym frontonem ze uskokami. We frontonie herb rodziny von Kleist. Mieściła się tu szkoła, obecnie w rękach prywatnych, szybko popada w ruinę, przebudowany w latach 1975–1977; park z połowy XIX wieku, o pow. 1,5 ha. inne zabytki: cmentarzysko grobów skrzynkowych kultury pomorskiej nieczynny cmentarz założony w drugiej połowie XIX wieku.

Gospodarka Za czasów PGR prowadzona była intensywna hodowla bydła.

Jest tutaj również oczyszczalnia ścieków.

Osoby urodzone w Dobrowie Ewald von Kleist-Schmenzin (1890–1945) – niemiecki polityk konserwatywny

Kultura i sport We wsi znajduje się gimnazjum.

Zespół sportowy we wsi to „Gryf” Dobrowo.

Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT

Bibliografia Strategia rozwoju Gminy Tychowo, UG w Tychowie, 2000 Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, .

Linki zewnętrzne