Dorowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko.
+Integralne części wsi Dorowo SIMC Nazwa Rodzaj 0782400 Święciechowo przysiółek
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Położenie geograficzne Wieś położona na Pomorzu Zachodnim, 5,5 km na płd.-wsch. od miasta Resko, 14 km na północny zachód od miasta Łobez. W miejscowości był przystanek kolejowy Dorowo.
Historia Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w roku 1447 jako Dorow. Na mapie Lubinusa (Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego) z 1618 jest Dorow. Wieś Dorow po raz pierwszy pojawia się w dokumentach, gdy lenno rodziny Vidante w Regenwalde oraz wsie Gardin, Dorow, Labuhn i Dobritz przeszły w 1447 roku na Clausa Borcke, zięcia Pribislava Vidantego, ostatniego z jego linii, po jego śmierciSello II, S. 137–138.. Do tego czasu rodziny Vidante i Borcke wspólnie posiadały miasto Regenwalde. Rodzina Borcke po raz pierwszy pojawia się jako właściciele zamku i otaczających go gruntów w 1282 roku Sello I, S. 122.. Do 23 lutego 1288 roku rodzina Vidante posiadała również udziały w zamku, mieście i ziemi. Jest bardzo prawdopodobne, że Dorow był już częścią tych posiadłości. W roku 1784 Ludwig Wilhelm Brüggemann pisał, że wieś znajduje się pół mili na południowy wschód od Regenwalde. Znajduje się tam 1 dwór, 11 rolników, 1 szkoła, 19 palenisk, kościół należący do Synodu Regenwalde, który jest odnogą Obernhagen, lasy dębowe znajdujące się w tzw. lesie rolniczym należącym do wsi i kościoła oraz w zagrodzie pana. Miejscowość jest starym lennem Borck, którego właścicielem jest kapitan Philipp Carl Ludwig von Borck. W latach 1818-1945 miejscowość znajdowała się w powiecie Resko (Powiat Regenwalde) do roku 1860 z siedzibą w mieście Resko, a następnie siedzibę powiatu przeniesiono do miasta Łobez. Od 1945 wieś jest w Polsce, a od roku 1947 ma polską nazwę Dorowo1947, Dorow-Dorowo, dorowski MPol XXVI nr 37..
Demografia Liczba mieszkańców w różnych latach: Rok - Mieszkańcy 1816 - 171 1925 - 306 1933 - 266 1939 - 240 2021 - 217 z czego 51,2% mieszkańców stanowią kobiety, a 48,8% ludności to mężczyźniDemografia, [Dostęp 2025-10-30].
Zabytki park pałacowy, pozostałość po pałacu; kościół ryglowy z XVIII w., drewniana wieża z ośmioboczną nadstawą i barokowym hełmem. Literatura Georg Emil Ludwig Sello: Geschichtsquellen des burg- und schlossgesessenen Geschlechts von Borcke. Band 1: Bis zum Ausgang des 14. Jahrhunderts. Berlin / Stargardt 1901, DNB 368211746. Band 2: Bis zum Ausgang des 15. Jahrhunderts. Berlin / Stargardt 1903, DNB 368211754. Ludwig Wilhelm Brüggemann: Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königlich Preussischen Herzogtums Vor- und Hinterpommern. Teil II, Band 1: Beschreibung der zu dem Gerichtsbezirk der Königl. Landescollegien in Stettin gehörigen Hinterpommerschen Kreise, Stettin 1784, S. 335, Nr. 12.
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Kategoria:Dorowo