Ryoo Ryong (ur. 1955 w Hwaseong) – południowokoreański chemik, profesor chemii KAIST. Kierownik Centum Nanomateriałów i Reakcji Chemicznych koreańskiego Instytutu Nauk Podstawowych.
Uzyskał tytuł licencjata na Narodowym Uniwersytecie Seulskim, tytuł magistra na KAIST, zaś doktorat na Uniwersytecie Stanforda. Znany z badań nad projektowaniem funkcjonalnych materiałów mezoporowatych (charakteryuzjących się dużą powierzchnią właściwą i wąskim rozkładem porów), używanych choćby w adsorpcji, separacji, czujnikach czy katalizie. Jego prace koncentrowały się na syntezie i projektowaniu zeolitu mezoporowatego do zastosowań katalitycznych oraz krzemionki mezoporowatej. W 1999 roku jako pierwszy zsyntezował nanoporowaty węgiel aktywny, znany jako CMK (Carbon Mesostructured by KAIST). Pionier w dziedzinie syntezy materiałów mezoporowatych powstających z wykorzystaniem szkieletów zeolitowych, wykorzystując cząsteczki wspomagające projektowanie hierarchicznej struktury mikroporów i mezoporów.
Opracowany przez jego zespół zeolit osiągnął kilkukrotnie wyższą skuteczność od dotychczasowo stosowanych jako katalizator w reakcjach petrochemicznych. Jako pierwszy zsyntezował ultracienkie arkusze nanozeolitu o grubości 2 nanometrów, stosowane jako katalizatory w produkcji benzyny. Potencjalne zastosowania zeolitu to również przetwarzanie metanolu na bezynę i rozkład zużytego plastiku.
W 2014 roku (a obok niego Charles T. Kresge i Galen D. Stucky) otrzymał nagrodę Clarivate Citation Laureates, grupujacą potencjalnych faworytów do Nagrody Nobla. W 2025 roku jego indeks Hirscha wynosił 109.
Przypisy
Kategoria:Południowokoreańscy naukowcy Kategoria:Chemicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Hwaseong Kategoria:Urodzeni w 1955