Józef Marian Chudek, ps. El-ary, El. Ary, J.M.Ch.; jmch, Józef Sokołowski, Maciej Mazur, Zin Hudek, Ch.J.M., Jacek (ur. 5 listopada 1908 w Żelechowie, zm. 18 lutego 1996 w Warszawie) – polski pisarz, poeta, dziennikarz i urzędnik konsularny, kierownik konsulatu RP w Luksemburgu (1948–1951).
Życiorys Pochodził z rodziny inteligenckiej, syn Józefa Chudka i Heleny z Sokołowskich. Od 1915 do 1918 przebywał w Rostowie nad Donem. W 1927 zdał maturę w Gimnazjum im. J. Lelewela w Warszawie. Następnie studiował polonistykę (1927–1931) oraz historię kultury i socjologię (1931–1935) na Uniwersytecie Warszawskim, działając w klubie artystycznym i kole naukowym. W 1938 uzyskał magisterium (praca pt. Wiktor Lenkiewicz – monografia epigona), jednocześnie od 1935 pracował jako kierownik magazynu Biblioteki UW (także w czasie wojny).
W 1925 debiutował wierszami w czasopiśmie „Płomyczek”, w latach 20. i 30. pisał także dla „Gazety Polskiej” w Kościanie i „Wiadomościach Ciekawych i Pożytecznych”. Utwory poetyckie publikował w latach 30. „Kurierze Literacko-Naukowym” i „Rodzinie Polskiej”, a po 1939 w prasie konspiracyjnej. W latach międzywojennych publikował liczne nowele, wiersze i broszury przede wszystkim o tematyce religijnej i popularno-historycznej, po 1945 tworzył mniej liczne prace, głównie o tematyce międzynarodowej i historycznej. Działał jako edytor i redaktor różnych wydawnictw, przetłumaczył kilka opowiadań z języka francuskiego. Od 1939 prowadził kronikę Warszawy pt. Suma Warszawy, jednak zaginęła ona w czasie wyzwolenia Warszawy, prawdopodobnie zrabowana.
W okresie II wojny światowej współpracował z Biurem Informacji i Propagandy Armii Krajowej, publikował też wiersze w prasie konspiracyjnej. Po upadku powstania warszawskiego wywieziony do obozu w Apeldoorn w Holandii, w 1945 oswobodzony. W 1945 przeniósł się do Brukseli, gdzie redagował tygodnik „Kronika Polska” (m.in. z Tadeuszem Sarneckim) i przewodniczył Klubowi Demokratycznemu im. J. Lelewela w Brukseli. Jesienią 1945 zatrudniony w ambasadzie w Brukseli. Od 1948 do 1951 był kierownikiem konsulatu w Luksemburgu. Po powrocie do kraju krótko pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a od 1952 do 1974 w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych. W 1959 był współzałożycielem Towarzystwa Przyjaciół Książki, redagował też dział Z materiałów biobibliograficznych dotyczących pisarzy zmarłych w „Roczniku Literackim”.
Był bibliofilem i przyjacielem Juliusza Wiktora Gomulickiego. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie polskiego ruchu oporu w czasie II wojny światowej Kategoria:Konsulowie Polski Ludowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Żelechowie Kategoria:Ludzie związani z Brukselą Kategoria:Ludzie związani z Luksemburgiem Kategoria:Ofiary wypędzenia ludności Warszawy w 1944 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy bibliofile Kategoria:Polscy bibliotekarze Kategoria:Polscy działacze kulturalni Kategoria:Polscy kronikarze Kategoria:Polscy pisarze XX wieku Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy redaktorzy Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Pracownicy Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski w Belgii Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski w Luksemburgu Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1996