Włośnianka kopytnikowa (Hebeloma ingratum Bruchet) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1970 r. G. Bruchet we Francji. Wskazał holotyp. Nazwa gatunku pochodzi od łacińskiego słowa ingratum oznaczającego coś nieprzyjemnego, prawdopodobnie zapachu, który Bruchet uważał za nieprzyjemny, pieprzny, podobny do zapachu kopytnika pospolitego (Asarum europaeum). Polska nazwa na podstawie rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym.
Morfologia Kapelusz O średnicy do 60 mm, w stanie dojrzałym bardzo płaski, jednolicie ubarwiony, blady, całkowicie oprószony, powierzchnia jasnokremowa, środek cielisty ochrowy. Brak osłony. Blaszki Wytwarzające w stanie wilgotnym przezroczyste krople mleczka. Trzon Wysokość 5–65 mm, grubość 6–8 mm, lekko cebulowaty. Powierzchnia biała, poniżej blaszek gęsto oprószona i punktowana, ku dołowi drobno kłaczkowata. Miąższ Nieco nieprzyjemny, ciężki, utrzymujący się, podobny do zapachu kopytnika pospolitego. Cechy mikroskopowe” Zarodniki 11–13 × 5,5–6 μm, migdałowate, pod mikroskopem żółte, z drobną ornamentacją. Cheilocystydy dość długie i cienkie, na szczycie nieco rozszerzone.
Występowanie i siedlisko Występuje w Polsce; pierwsze stanowiska podano w 2016 r.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Występuje na skraju łąki, pod topolą osiką (Populus tremula) i w mieszanych lasach liściasto-iglastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate