Pokoje Reagowania Kryzysowego – sudańska sieć oddolnych inicjatyw społecznych zajmująca się pomocą humanitarną w czasie wojny domowej w tym kraju.
Historia Organizacja wykształciła się z lokalnych komitetów oporu (znanych także jako komitety sąsiedzkie) – oddolnych, zrzeszających mieszkańców Sudanu komitetów, które odegrały kluczową rolę w protestach przeciwko rządom Umara al-Baszira, które zakończyły się po zamachu stanu w 2019 roku. Z czasem komitety oporu ewoluowały z izolowanych struktur sąsiedzkich w oddolne organy decyzyjne, zdolne do paraliżowania rządu i prowadzenia protestów, które pod wpływem wojny domowej w Sudanie przekształciły się w Pokoje Reagowania Kryzysowego. W okresie pandemii COVID-19 Pokoje odpowiadały za zorganizowanie pierwszych jadłodajni i podstawowych usług medycznych. Nazwa „pokoje” nawiązuje do grupowych czatów w aplikacji WhatsApp, które pomagały w samoorganizacji mieszkańców.
Szacuje się, że do Pokoi Reagowania Kryzysowego należy około 10 000 wolontariuszy, a sama sieć zrzesza około 700 oddolnych inicjatyw. Organizacja działa we wszystkich osiemnastu prowincjach Sudanu i zapewnia tam opiekę zdrowotną, pomoc żywieniową, edukację, ochronę ludności cywilnej i wsparcie psychologiczne, również w regionach, do których często nie docierają międzynarodowe organizacje pomocowe. Pokoje zorganizowane są w spójną sieć łączącą oddolne inicjatywy humanitarne, oparte na wzajemnej pomocy z międzynarodowymi darczyńcami.
Pokoje są finansowane przez społeczność, otrzymują jednak również fundusze od organizacji pozarządowych, międzynarodowych agencji (jak USAID), organizacji charytatywnych czy prywatnych osób. Wolontariusze organizacji padali ofiarami ataków, aresztowań i gwałtów w czasie konfliktu.
Nagrody i wyróżnienia Pokoje zostały uznane za symbol dekolonizacji pomocy humanitarnej, czyli wysiłków na rzecz przekształcenia systemu dystrybucji pomocy humanitarnej w sposób, w którym kluczową rolę odgrywają lokalne, oddolne organizacje pomocowe (zamiast międzynarodowych agencji) oraz dochodzi do zrównoważenia sił pomiędzy fundatorami a beneficjentami pomocy. Organizacja otrzymała w 2025 roku, m.in.: Right Livelihood Award („za budowanie odpornego modelu wzajemnej pomocy w obliczu wojny i upadku państwa, który pozwala milionom ludzi żyć godnie”), Nagrodę Rafto, czy Nagrodę Unii Europejskiej w dziedzinie praw człowieka. Pokoje Reagowania Kryzysowego znalazły się na krótkiej liście faworytów do Pokojowej Nagrody Nobla dyrektora PRIO w 2025 roku.
W oświadczeniu Wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa wydanym po roku wojny domowej w Sudanie została zawarta informacja o tym, że UE docenia odwagę i zaangażowanie lokalnych i międzynarodowych pracowników humanitarnych, w szczególności lokalnych organizacji pozarządowych i Pokojów Reagowania Kryzysowego.
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona chartumskiego Pokoju Reagowania Kryzysowego
Kategoria:Pomoc humanitarna Kategoria:Historia Sudanu