Stary Dwór (, Stary Dwor; , Staryj Dwor) – wieś na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim, w sielsowiecie Kroszyn.
Historia W XIX i w początkach XX w. położony był w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie nowogródzkim.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżał w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie baranowickimPrzynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach nowogródzkim (do 1919) i baranowickim (1919 - 1945), w gminie Stołowicze. W 1921 miejscowość była zniszczona i niezamieszkała. W kolejnych latach została odbudowana i zasiedlona.
Nocą 10 stycznia 1940, podczas I okupacji sowieckiej, komuniści wysiedlili ok. połowy mieszkańców wsi (ok. 40 rodzin) na Syberię. Wywózce podlegały całe rodziny, nie wyłączając dzieci i niemowląt, którym w mroźną noc nakazano wsiąść na sanie, po czym zawiezione je na stację kolejową w Baranowiczach i załadowano do bydlęcych wagonów. Represją tym zostali poddani Polacy wyznania katolickiego, którzy osiedlili się we wsi w okresie II Rzeczypospolitej, prawdopodobnie pochodzący z okolic Białegostoku. Prócz narodowości i wyznania nie należy oni do żadnej z grup uważanych za element wrogi komunizmowi (takich jak osadnicy wojskowi i urzędnicy). Z całego transportu do Starego Dworu wrócił jeden mężczyzna - Jan Chołuj, który zdołał uciec. Pozostawiony przez wywiezione rodziny majątek został następnie rozkradziony przez komunistów.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.
W latach 90. XX w. w Starym Dworze ustawiono krzyż upamiętniający wydarzenia z 10 stycznia 1940 z napisem w językach polskim i białoruskim Ахвярам гвалту. Ofiarom gwałtu. 10 I 1940.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie baranowickim