mały|Droga przez wieś i bocianie gniazdo Dubno – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie bielskim, w gminie Boćki. Leży nad rzeką Nurzec.

Wieś posiadał w 1673 roku kasztelan lubelski Feliks Zygmunt ParysAnna Laszuk, Zaścianki i królewszczyzny : struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa 1998, s. 121., leżała w ziemi bielskiej województwa podlaskiego w 1795 rokuKarol de Perthées , Mappa Szczegulna Woiewodztwa Podlaskiego, 1795.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii Zaśnięcia Matki Bożej w Boćkach. We wsi znajduje się cmentarz prawosławny z kaplicą pod wezwaniem Świętych Niewiast Niosących Wonności. Natomiast wierni kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Józefa Oblubieńca w Boćkach.

Kamienica dworska Sapiehów W pierwszej ćwierci XVII wieku wojewoda Mikołaj Sapieha, który władał Dubnem od 1610 do śmierci w 1638 roku, wybudował tu murowany 3-kondygnacyjny dwór na planie prostokąta o wymiarach 17 × 24,5 m. Budynek był otynkowany z barwnymi ornamentowanymi sztukaterią elewacjami. W jego narożach znajdowały się cztery wieżyczki wsparte na narożnych szkarpach. Wejście prowadziło od południa do sieni skąd drzwi prowadziły do dwóch pomieszczeń w części wschodniej i do dużej sali w części zachodniej, nad którą to salą znajdowała się antresola dla muzyków. Na piętro do części mieszkalnej z czterema komnatami wchodzono kręconymi ceglanymi schodami oraz jeszcze wyżej do części garderobianej. W pobliżu dworu znajdowała się liczna zabudowa gospodarcza m.in. druga kamienica, spichlerz, stodoła, stajnia, a także gospoda i być może kaplica katolicka oraz sad i ogród. Pod dworem znajdowała się niewielka murowana piwnica. Podobne budowle w tym czasie powstały w takich miejscach jak Chrzęstne, Kowaleszczyzna, Gojcieniszki.

Budynek dworu był użytkowany do czasów zniszczenia go w połowie wieku XVII prawdopodobnie przez wojska moskiewskie w 1655 lub węgierskie Rakoczego w 1657 roku w czasie Potopu szwedzkiego. W lustracji z 1662 roku został opisany jako opuszczony, który pełni rolę spichlerza. W całkowitą ruinę popadł w XVIII wieku. W latach 2006–2007 przeprowadzono w jego miejscu wykopaliska archeologiczne pod kierunkiem Haliny Karwowskiej, które odkryły pozostałości dworu oraz pozwoliły na poznanie jego rozplanowania i programu użytkowegoKarwowska H., Andrzejewski A. Rezydencja Sapiehów w Dubnie II, Muzeum Podlaskie w Białymstoku, Instytut Archeologii UŁ, Białystok 2007, .

Dzieje późniejsze

W następnych dziesięcioleciach po zrujnowaniu dworu Sapiehów wybudowano w nieodległym miejscu dwór drewniany, z którego zarządzano folwarkiem wchodzącym w skład dóbr Boćki. W 1737 roku Wojciech Wessel zbudował w folwarku murowane stodoły. Folwark po Sapiehach w końcu XVIII wieku przejęli Potoccy, którzy wybudowali w Dubnie jedną z pierwszych w Polsce cukrowni. W 1844 roku nowym właścicielem dworu został Dionizy Sakowicz. Ostatnim właścicielem dworu i folwarku był Henryk Rogowski. Folwark rozprzedano do 1915 roku, a zabudowania dworskie zaoranoKarwowska H., Andrzejewski A. Rezydencja Sapiehów w Dubnie, Muzeum Podlaskie w Białymstoku, Instytut Archeologii UŁ, Białystok 2007, .

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 317 osób, wśród których 12 było wyznania rzymskokatolickiego, 292 prawosławnego 9 mojżeszowego a 4 innego. Jednocześnie 10 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 298 białoruską a 9 żydowską. Było tu 31 budynków mieszkalnych. Wieś należała w tym czasie do gminy Dubiażyn.

Ludzie związani z Dubnem Witold Dębicki Tymoteusz Muśko Maria Rogowska-Falska Karol Sobczak

Przypisy Strona gminy, demografia [dostęp 2020-12-09]

GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () Opis parafii na stronie diecezji

Kategoria:Boćki (gmina) Kategoria:Wsie Parysów herbu Prawdzic Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo podlaskie)