Hollandyt – minerał z gromady tlenków.
Właściwości Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju krótkopryzmatycznym, pręcikowym, masywnym, włóknistym, rzadko słupkowym. Występuje w skupieniach groniastych i zbitych. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym. Posiada metaliczny bądź matowy połysk oraz czarną rysę. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są żelazo, ołów, potas i sód.
Występowanie Występuje w bogatych w mangan skałach zmetamorfizowanych oraz ich strefach wietrzenia. Towarzyszą mu najczęściej kwarc, goethyt, kalcyt, piroluzyt, wanadynit, limonit, romanechit, braunit i manganit.
Miejsce występowania Występuje przede wszystkim w Australii, Austrii, Brazylii, Chinach, Czechach, Niemczech, Grecji, Indiach, we Włoszech, Japonii, Maroku, Rosji, Hiszpanii i USA (Arizona, Alabama, Nowy Meksyk). W Polsce występuje na Dolnym Śląsku w Szklarach. mały|hollandyt w towarzystwie wanadynitu
Przypisy
Kategoria:Tlenki i wodorotlenki (minerały)