Benignus Ritter von Safferling (ur. 30 listopada 1824 we Freising, zm. 4 września 1899 w Garmisch-Partenkirchen) – bawarski generał piechoty, uczestnik wojny prusko-francuskiej, minister wojny Królestwa Bawarii, adiutant generalny króla Ottona I.
Życiorys Safferling pochodził z rodziny o tradycjach wojskowych. Jego ojciec służył w pułku Lansjerów, który towarzyszył księciu Ottonowi w Grecji. Młody Benignus towarzyszył ojcu w podróży, a w wieku 17 lat wstąpił do greckiego 5. Pułku Piechoty, gdzie otrzymał stopień kaprala. W 1843 roku siły bawarskie zostały zmuszone do opuszczenia Grecji i wraz z nimi powrócił do Bawarii. Następnie rozpoczął służbę w 2. Bawarskim Pułku Piechoty. W 1844 roku został przeniesiony do 11. Bawarskiego Pułku Piechoty, a w następnym roku otrzymał stopień podporucznika (niem. Leutnant). W trakcie wojny prusko-austriackiej walczył, w stopniu kapitana (niem. Hauptmann), w bitwach pod Dermbach i Kissingen. Po zakończeniu konfliktu Safferling trafił do 8. Batalionu Strzelców, a w 1869 roku został przydzielony do służby w sztabie generalnego kwatermistrza. W 1870 roku, w stopniu majora trafił do sztabu 1. Bawarskiej Dywizji Piechoty. Na tym stanowisku brał udział w wojnie prusko-francuskiej. Uczestniczył w walkach pod Sedanem, a za wykazanie się męstwem w bitwie pod Wörth został odznaczony Orderem Maksymiliana Józefa, co wiązało się z otrzymaniem tytułu szlacheckiego. Po pokoju frankfurckim został bawarskim przedstawicielem w dowództwie niemieckiej armii okupacyjnej we Francji. W 1872 roku wrócił do kraju, gdzie powierzono mu stanowisko oficera szkoleniowego przy 2. Korpusie Armijnym. Dwa lata później awansował na pułkownika (niem. Oberst) i został dowódcą 1. Bawarskiego Pułku Piechoty. Po awansie na generała majora (niem. Generalmajor) w 1880 roku otrzymał pod swoje rozkazy 8. Brygadę Piechoty, stacjonującą w okupowanej twierdzy Metz. W 1886 roku został szefem wojskowego wymiaru sprawiedliwości (niem. Generalauditoriat) oraz został awansowany na stopień generała porucznika (niem. Generalleutnant). Niecały rok później objął stanowisko dowódcy 2. Dywizji Piechoty. W latach 1890-1893 był ministrem wojny Królestwa Bawarii. Pełniąc tę funkcję awansował na generała piechoty (niem. General der Infanterie). W 1893 roku przeszedł w stan spoczynku, pozostając do swojej śmierci w 1899 roku, członkiem bawarskiej Rady Państwa oraz adiutantem generalnym króla Ottona I.
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Safferlinga to między innymi: Kawaler Orderu Maksymiliana Józefa Krzyż Wielki Orderu Zasługi Korony Bawarskiej Wielki Komandor Orderu Zasługi Świętego Michała z gwiazdą Krzyż Zasługi Orderu Ludwika Kawaler Order Zasługi Wojskowej z dekoracją wojenną Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej Komandor I klasy Orderu Henryka Lwa z mieczami (Brunszwik) Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy (Austro-Węgry) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Królewski Korony II klasy z mieczami (Prusy) Krzyż Żelazny II klasy (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Alberta (Saksonia) Komandor Orderu Świętego Olafa (Król. Szwecji i Norwegii) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Toskania) Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym Maksymiliana Józefa Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Korony Bawarskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Ludwika (Bawaria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Świętego Michała (Bawaria) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Wojskowej (Bawaria) Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Alberta Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Wirtemberskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa Kategoria:Urodzeni w 1824 Kategoria:Zmarli w 1899