Rudolf Aleksandrowicz Gołosow (, ur. 14 listopada 1927 w miejscowości Ustje w obecnym obwodzie twerskim, zm. 28 maja 2022 w Moskwie) – radziecki wiceadmirał, Bohater Związku Radzieckiego (1978).
Życiorys Po ukończeniu siedmioletniej szkoły uczył się w 2 Leningradzkiej Specjalnej Wojskowej Szkole Morskiej, którą ukończył w 1944, następnie w 1945 ukończył ze złotym medalem leningradzką wojskową przygotowawczą szkołę morską. Od 1945 służył w Marynarce Wojennej ZSRR, w 1949 ukończył ze złotym medalem Wyższą Wojskową Szkołę Morską im. Frunzego, od 1950 należał do WKP(b), służbę rozpoczął na okrętach podwodnych Floty Północnej stacjonujących w mieście Polarnyj w obwodzie murmańskimBiogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2025-10-22]. We wrześniu 1950 wraz z okrętem po Północnej Drodze Morskiej przemierzył Ocean Spokojny, od 1951 służył na Oceanie Spokojnym jako pomocnik i starszy pomocnik dowódcy okrętu podwodnego. W 1954 ukończył wyższe kursy oficerskie przy 1 Wyższej Bałtyckiej Wojskowej Szkole Morskiej, następnie służył w 124 Brygadzie 40 Dywizji Okrętów Podwodnych Floty Oceanu Spokojnego jako dowódca okrętów kolejno M-236 i S-145 na Kamczatce, a od 1957 do 1959 dowodził okrętem podwodnym B-72 Projektu 611 Floty Północnej; na czele tych okrętów przemierzył morza Oceanu Arktycznego. W 1959 został szefem sztabu i później dowódcą 125 Brygady Okrętów Podwodnych, a w 1962 zastępcą dowódcy 29 Dywizji 15 Eskadry Okręgów Podwodnych na Kamczatce. W 1965 ukończył ze złotym medalem Wojskową Akademię Morską i w 1966 został dowódcą 15 Eskadry Okrętów Podwodnych, w 1971 ze złotym medalem ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa, po czym objął dowództwo 11 Dywizji 1 flotylli atomowych okrętów podwodnych, od 1974 do maja 1978 był szefem sztabu, a od maja 1978 do lutego 1980 dowódcą 1 flotylli atomowych okrętów podwodnych Floty Północnej.
W 1974 dowodził ekspedycją z Morza Barentsa wokół Afryki przez Ocean Indyjski do Kamczatki. Od 22 sierpnia do 6 września 1978 pod jego dowództwem grupa atomowych okrętów podwodnych dokonała pierwszego przejścia z Floty Północnej do Floty Oceanu Spokojnego pod arktycznym lodem, pokonując 4570 mil, w tym 1760 mil pod lodem. Za to osiągnięcie otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego, a 29 października 1979 awansowano go na wiceadmirała. W 1979 dowodził kolejną ekspedycją, z Zapadnej Licy (obwód murmański) na Kamczatkę z wynurzeniem na biegunie północnym. W 1980 został szefem sztabu i I zastępcą dowódcy Floty Oceanu Spokojnego, w 1983 został kierownikiem katedry sztuki operacyjnej Marynarki Wojennej Akademii Sztabu Generalnego, w 1990 został kandydatem nauk wojskowych, w 1991 otrzymał tytuł profesora. Był akademikiem Międzynarodowej Akademii Informatyki. Wydał wiele publikacji naukowych. W 1990 zakończył służbę. Działał w organizacji weteranów floty podwodnej. Został pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (4 listopada 1978) Order Lenina (4 listopada 1978) Order Czerwonego Sztandaru (23 lipca 1959) Order Czerwonej Gwiazdy (30 grudnia 1956) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” II klasy (1989) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (4 marca 1975) Medal „Za zasługi bojowe” I inne.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Zmarli w 2022