Białogrzybówka żywokostowa (Hemimycena candida (Bres.) Singer) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hemimycena, Mycenaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1900 r. Giacomo Bresàdola, nadając mu nazwę Omphalia candida, do rodzaju Hemimycena przeniósł go Rolf Singer w 1943 r. Niektóre inne synonimy naukowe: Helotium candidum (Bres.) Redhead 1982 Marasmiellus candidus (Bres.) Singer 1951 Mycena candida (Bres.) Kühner 1938 Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 1999 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 3–6 mm, półkulisty do wypukłego, z lekko zagłębionym środkiem. Brzeg prosty do lekko krętego i podwiniętego. Jest higrofaniczny, w stanie wilgotnym prześwitująco prążkowany do jednej trzeciej promienia. Powierzchnia biała, delikatnie owłosiona. Blaszki Dobrze rozwinięte, rzadkie, dochodzące do brzegu kapelusza, głęboko zbiegające, białe. Trzon Wysokość 15–30 mm, grubość 0,5–1 mm, bardzo smukły, prawie nitkowaty, prosty, czasami zakrzywiony. Powierzchnia biała, naga lub delikatnie owłosiona (widoczne to jest tylko przez soczewkę). Cechy mikroskopowe Zarodniki 7,6–10 × 3,3–4,6 μm, Q = 2,2, wąsko wrzecionowate lub lekko cytrynowate, wydłużone do jednego wierzchołka, cienkościenne, bezbarwne. Podstawki 18–22 × 8–9 μm, 4-zarodnikowe, maczugowate. Cheilocystydy 22–40 × 3–4 μm, wąsko wrzecionowate lub nieco butelkowate z długą szyjką, cylindryczne z ostrym lub szydłowatym wierzchołkiem, często zakrzywione, z falistymi ścianami i zmiennymi w kształcie naroślami u podstawy, bezbarwne, nieco grubościenne. Pleurocystyd brak. Skórka kapelusza zbudowana z promieniście ułożonych, szklistych, cienkościennych, cylindrycznych strzępek o szerokości 4–6 μm z rozproszonymi, palczastymi, szerokimi naroślami o szerokości do 3 μm. Pilocystydy 15–28 × 2,7–4 μm, liczne, kształtem przypominające cheilocystydy, nieco grubościenne, czasami pokryte poszarpaną, śluzowatą warstwą. Kaulocystydy 15–35 × 2,7–4 μm, szydłowate, wąskocylindryczne, z falistymi ścianami i naroślami, nieco grubościenne. Obecne sprzążki.
Występowanie i siedlisko Najwięcej stanowisk podano w Europie, poza nią nieliczne w Ameryce Północnej. W Polsce podano wiele stanowisk. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Naziemny grzyb pasożytniczy. Występuje w lasach, na polanach, na brzegach stawów, na korzeniach i podstawie żywych pędów żywokostu lekarskiego (Symphytum officinale). Owocniki tworzy przeważnie jesienią.
Przypisy
Kategoria:Grzybówkowate Kategoria:Mykobiota Polski