– dawny zamek położony w mieście Mihara w prefekturze Hiroshima, w zachodniej części wyspy Honsiu w Japonii. Był to zamek typu wyspiarskiego (budowany na małych wyspach lub półwyspach), którego fosy były zasilane wodą morską. W odróżnieniu od wielu japońskich zamków, w jego zabudowie brakowało tradycyjnego centralnego tenshu (głównego donżonu). Według dostępnych opracowań w późniejszym okresie zamek otaczała rozbudowana linia murów z licznymi wieżyczkami (yagura) i bramami; w okresie Meiji część fortyfikacji została rozebrana, a fosy zasypane, wskutek czego do dziś przetrwały jedynie fragmenty fundamentów i nieliczne relikty.
Historia Zamek został zbudowany w 1567 roku przez Takakage Kobayakawa. Fortyfikacje zamku składały się 32 narożnych wieże strażnicze (sumi yagura) oraz 14 bram.
W okresie Meiji (po 1868) wiele feudalnych fortyfikacji zostało częściowo rozebranych, a terenów zamkowych przeznaczono na cele nowej infrastruktury. W przypadku Mihara raporty źródłowe informują, że fosy zostały zasypane, a znacząca część murów i zabudowy usunięta, zaś w 1893 roku prowadzone były prace umożliwiające budowę nasypu kolejowego przebiegającego przez teren zamku, co doprowadziło do utraty dużej części średniowiecznego założenia.
Architektura Zamek Mihara reprezentował typ zamku wyspiarskiego (umi-jō), w którym fortyfikacje wykorzystują bezpośrednie sąsiedztwo morza. Jego główne cechy to: budowa rozciągająca się na dwóch niewielkich wyspach z fosami zasilanymi wodą morską; brak centralnego tenshu (donjonu), co jest rzadziej spotykane wśród większych zamków japońskich; rozbudowany system murów i obwarowań otaczających honmaru (główny dziedziniec) oraz około 32 yagur i 14 bram.
Przypisy
Mihara