Klub Piśmienniczy – niesformalizowane koło literackie istniejące od listopada 1815 roku do lipca 1816 roku w Krzemieńcu.
Historia Do jego założycieli należeli: Tymon Zaborowski, Karol Sienkiewicz, Teodozy Sierociński, Józef Korzeniowski, Marceli Żurowski, Cyprian Terlecki oraz Jerzy Zakrzewski; zostało one założone przez młodzież z Liceum Krzemienieckiego. Klub był swoistą kontynuacją założonego w 1809 roku Towarzystwa Młodzianów Gimnazjum Krzemienieckiego, zaś linie działalności klubu i towarzystwa kontynuowało założone w 1818 roku z inicjatywy księcia Adama Czartoryskiego Towarzystwo Uczniów Ćwiczących się w Porządnym Mówieniu i Pisaniu.
Początkowo na czele klubu stał Karol Sienkiewicz, prowadząc jego zebrania i nadzorując prace literackie. Późniejszą naczelną rolę w klubie przejął Tymon Zaborowski. Wraz z ukończeniem szkoły w Krzemieńcu przez członków koła zakończyło ono swoją działalność. Młodzi twórcy w większości przenieśli się do Warszawy, gdzie tworzyli odrębne środowisko literackie, zajmując się m.in. wydawaniem Ćwiczeń Naukowych.
Literatura Do lektur czytanych przez członków koła należały klasyczne teksty wszystkich epok oraz m.in. Nowa Heloiza Jeana-Jacques’a Rousseau, Malwina Marii Wirtemberskiej czy René François-Renégo de Chateaubrianda. Ta ostatnia powieść została wspólnie przetłumaczona przez członków klubu. W okresie jego działalności szesnastoletni Zaborowski stworzył poemat Aniela. Krzemienieckie koło zostało upamiętnione w poemacie heroikomicznym Klub Piśmienniczy autorstwa Tymona Zaborowskiego.
Przypisy
Kategoria:Polskie grupy literackie Kategoria:Krzemieniec