Skrzyp mokradłowy (Equisetum × font-queri) – mieszaniec skrzypu błotnego E. palustre i skrzypu olbrzymiego E. telmateia z rodziny skrzypowatych. Występuje w Europie Zachodniej i Środkowej, znany jest także z Polski. Opisywany jest jako najbardziej żywotny spośród międzygatunkowych mieszańców skrzypów, wyróżniający się m.in. tym, że jako jedyny tworzy część zarodników prawidłowych, zdolnych do kiełkowania.
Morfologia Skrzyp o cechach pośrednich między taksonami rodzicielskimi, zwykle wyglądający jak dość tęgi skrzyp błotny o jasnej łodydze. Za kluczowe cechy diagnostyczne uważana jest barwa międzywęźli oraz wygląd i liczba listków tworzących pochwę liściową. Mieszaniec ten wyróżnia się silnym wzrostem kłączy i jego płaty w odpowiednich warunkach siedliskowych mogą zajmować duże powierzchnie (na szkockiej wyspie Skye porasta kilka km²). Po skrzypie błotnym dziedziczy jednakową budowę pędów (kłosy zarodnionośne powstają na pędach zielonych). Łodyga Wzniesiona, osiągająca do 65 cm wysokości oraz 4 mm średnicy. Międzywęźla barwy kości słoniowej. Żeberka rowkowane w liczbie 8–12. Centralny przewód powietrzny osiąga średnicę 1/4 szerokości łodygi. Liście W liczbie 8–12 zrośnięte w wydłużone pochwy liściowe, z ząbkami ciemnymi i czasem obrzeżonymi. Kłosy zarodnionośne Powstają ze zmienną częstością na szczytach pędów.
Biologia i ekologia Geofit kłączowy rozmnażający się wegetatywnie i, co jest wyjątkiem wśród mieszańców skrzypów, także za pomocą zarodników. Rośnie w szerokim spektrum siedlisk wilgotnych – w wilgotnych zagłębieniach terenu, na zboczach z wysiękami, wzdłuż rowów i strumieni, na poboczach dróg i na gruzowiskach.
Przypisy
Kategoria:Skrzypy