Skurdo, Skardo – książę Jaćwingów, panujący w drugiej połowie XIII wieku.
Ostatni książę Jaćwingów, który najdłużej opierał się krzyżakom. Według Kroniki Piotra z Dusburga, po poddaniu się Skomanda, w 1283 roku jaćwieski możny Jedetus wraz z 1500 ludźmi przybył do krzyżaków i nawrócił się wraz z nimi na chrześcijaństwo. Skurdo, który wówczas dowodził drugą połową Jaćwingów, ze swoimi ludźmi przekroczył Niemen i udał się na Litwę. Liczbę Jaćwingów, którzy zbiegli na Litwę, szacuje się na około 1500-2000 osób; po tym wydarzeniu krzyżacki podbój Sudowii się zakończył, a w regionie pozostało niewielu rdzennych Jaćwingów.
Według Eduarda Heinela i Teodora Narbutta miał zabić brata Friedricha von Holle, dowódcę oddziału krzyżackiego pustoszącego Jaćwież. Kronika Piotra z Dusburga podaje, że von Holle zginął z ręki Jaćwingów, jednak nie precyzuje, kto konkretnie go zabił.
Bohater utworu Kierszawcy z Sudawii r. 1284 za Witenesa, wchodzącego w skład Śpiewek o dawnych Litwinach do roku 1434 autorstwa Jana Czeczota.
Przypisy
Kategoria:Jaćwingowie Kategoria:Ludzie związani z Suwalszczyzną Kategoria:Urodzeni w XIII wieku