Bocznianka długonoga (Hohenbuehelia longipes (Boud.) M.M. Moser) – gatunek grzybów z rodziny boczniakowatych (Pleurotaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hohenbuehelia, Pleurotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1905 r. Jean Louis Émile Boudier, nadając mu nazwę Pleurotus longipes. W 1967 r.r. Meinhard Michael Moser przeniósł go do rodzaju Hohenbuehelia. Synonimy: Acanthocystis longipes (Boud.) J. Favre 1948 Pleurotus longipes Boud. 1905 Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Występowanie Bocznianka długonoga występuje w Europie i Ameryce Północnej. Na terenie Polski do 2003 r. jedyne stanowisko podał Stanisław Domański w 1963 r. w Bieszczadach, ale w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Według tego atlasu jest gatunkiem rzadkim i zagrożonym.
Grzyb naziemny, saprotrof. Jak wszystkie bocznianki jest także grzybem nicieniobójczym. Jej grzybnia za pomocą klejących cyst strzępkowych atakuje nicienie i trawi je.
Przypisy
Kategoria:Boczniakowate Kategoria:Grzyby mięsożerne Kategoria:Mykobiota Polski