Gerry Alanguilan, właśc. Doroteo Gerardo N. Alanguilan Jr. (ur. 20 stycznia 1968 w San Pablo, Laguna, zm. 21 grudnia 2019 tamże) – filipiński rysownik, scenarzysta komiksowy, a także architekt. Znany z pracy dla amerykańskich wydawnictw komiksowych Marvel Comics, DC Comics i Image Comics, a także z własnych, autorskich dzieł, takich jak Wasted, ELMER czy Humanis Rex!
Życiorys Ukończył architekturę na University of Santo Tomas w Manili. Przez kilka lat pracował jako licencjonowany architekt, będąc członkiem San Pablo Chapter of the United Architects of the Philippines. Niezadowolony z wykonywanego zawodu postanowił jednak całkowicie poświęcić się rysowaniu komiksów. Inspiracją do zmiany kariery był dla niego Whilce Portacio, filipińsko-amerykański artysta pracujący wówczas dla Marvel Comics nad serią X-Men.
W 1992 rozpoczął karierę w branży komiksowej, początkowo tworząc dla lokalnych wydawnictw na Filipinach. Po kilku latach został zatrudniony przez Portacio w jego studiu, które współpracowało z amerykańskimi wydawcami.
Praca dla amerykańskich wydawnictw Jako osoba odpowiedzialna za tuszowanie współpracował z wieloma uznanymi rysownikami, w tym z Whilce’em Portacio, Leinilem Francisem Yu, Gilbertem Monsanto i Royem Allanem Martinezem. Jego nazwisko pojawia się w licznych tytułach publikowanych przez największe wydawnictwa komiksowe, m.in.: Wetworks, X-Men, Wolverine, X-Force, Fantastyczna Czwórka, Iron Man, Superman: Dziedzictwo, Batman/Danger Girl, High Roads, Silent Dragon.
Współpracował także z niezależnymi amerykańskimi wydawnictwami, dla których nie tylko tuszował, lecz również samodzielnie rysował i pisał scenariusze. Wśród tych projektów znajdują się Ochlocrat i Taxman dla Comics Conspiracy oraz adaptacje klasycznych opowiadań w ramach serii Graphic Classics, m.in. Dom Sędziego Brama Stokera, The Furnished Room O. Henry’ego i Plague of Ghosts Rafaela Sabatiniego.
Twórczość filipińska Na Filipinach tworzył komiksy autorskie, w których odpowiadał za scenariusz, rysunki, kolory i liternictwo. Wśród jego najważniejszych dzieł znajdują się:
Wasted (Alamat Comics), Timawa (Alamat Comics), Johnny Balbona (Mango Comics), Lastikman (Mango Comics), Humanis Rex! (publikowany w magazynie Fudge), ELMER (samodzielna publikacja), Where Bold Stars Go to Die.
Jego prace ukazywały się również w antologiach Siglo: Freedom, Siglo: Passion i Filipino Komiks. Krytycy i czytelnicy uznają go za jednego z najważniejszych współczesnych filipińskich twórców komiksowych, a scenarzysta Warren Ellis określił go jako „potencjalnie genialnego twórcę” (org. a potentially brilliant creator). Działalność internetowa W 2009 Gerry Alanguilan opublikował na swoim kanale YouTube film humorystyczny zatytułowany Hey, Baby!, na którym wykonuje przesadnie zalotne miny do kamery. Wideo szybko zyskało popularność i stało się viralem, zdobywając miliony wyświetleń w ciągu kolejnych lat. Do 2020 film obejrzano ponad 6,6 miliona razy, a jego kontynuacja, Hey, Baby! 2, opublikowana 5 czerwca 2009, przekroczyła 894 tysiące wyświetleń.
Na fali sukcesu oryginału Alanguilan w 2014 udostępnił film How To Do The 'Hey, Baby!' Smile, w którym w żartobliwy sposób demonstruje charakterystyczny uśmiech znany z wcześniejszych nagrań. Materiał zebrał ponad 367 tysięcy odsłon w ciągu siedmiu lat.
Popularność filmów sprawiła, że Alanguilan stał się rozpoznawalny w internecie i był określany mianem „internetowej gwiazdy”. Jego wideo zostało przedstawione w amerykańskim programie komediowym Tosh.0 25 stycznia 2011.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Oficjalny blog artysty Oficjalny kanał artysty na platformie YouTube Gerry Alanguilan w bazie Goodreads Gerry Alanguilan w bazie Lubimyczytać.pl
Kategoria:Filipińscy autorzy komiksów Kategoria:Filipińscy rysownicy Kategoria:Architekci Kategoria:Osobowości YouTube według narodowości Kategoria:Memy internetowe Kategoria:Urodzeni w 1968 Kategoria:Zmarli w 2019