James Wessell Gerdemann (ur. 13 listopada 1921 w Pendleton, zm. 19 grudnia 2008 w Yachats) – amerykański mykolog. Znany był ze swojego wkładu w taksonomię grzybów kłębiakowych (Glomeromycota) oraz w badania mykoryzy arbuskularnej.
Życiorys Od dzieciństwa interesował się uprawą roślin i zgromadził ogromną kolekcję kaktusów. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął pracę w sklepie należącym do ojca i wuja. Ukończył studia licencjackie i magisterskie z botaniki na Uniwersytecie Missouri. Aby opłacić studia imał się kilku prac; m.in. pracował jako kelner w szkole dla kobiet, był odpowiedzialny za liczenie nasion i poprawianie błędów w księgach inwentarzowych w zielniku uniwersytetu. Latem pracował w Oregon Bureau of Land Management i Forest Service, gdzie zajmował się zwalczaniem choroby grzybowej atakującej sosnę wejmutkę (Cronartium ribicola). To ostatnie doświadczenie przyniosło mu wdzięczność środowiska Oregonu i miłość do tego regionu.
Po uzyskaniu tytułów licencjata i magistra botaniki na Uniwersytecie Missouri, objął stanowisko asystenta na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Tam w 1949 r. uzyskał doktorat z fitopatologii za pracę pt. „Odporność dwóch odmian pomidorów na formy Fusarium oxysporum” i otrzymał ofertę pracy na Uniwersytecie Illinois w Urbanie i Champaign. Po przeniesieniu się do tego miasta ożenił się i miał troje dzieci.
Praca naukowa W Champaign-Urbana miał błyskotliwą karierę naukową. Stał się sławny na całym świecie dzięki badaniom nad grzybami mykoryzowymi i wykazaniu znaczenia ich powiązania z wieloma rodzinami roślin w licznych artykułach opublikowanych w czasopismach fitopatologicznych i mykologicznych. Jego badania nad roślinami z rodzaju różanecznik (Rhododendron) również przyniosły mu duże uznanie. W 1989 roku pisał o znaczeniu hodowli mrozoodpornych rododendronów Vireya i ich odporności na mróz. Zdecydowana większość jego prac dotyczyła jednak mykoryzy arbuskularnej i grzybów ektomykoryzowych. W 1980 roku Hirrel i Gerdemann wykazali znaczenie asocjacji grzybów mykoryzowych pęcherzykowych arbuskularnych Glomus fasciculatus lub Gigaspora margarita z papryką i cebulą w przezwyciężaniu agresywności gleby zasolonej w uprawie tych warzyw. Gerdemann i jego współpracownicy wykazali znaczenie mykoryz pęcherzykowych arbuskularnych we wspomaganiu pobierania składników odżywczych, takich jak siarka, wapń i fosforany, przez korzenie cebuli. Oprócz wszystkich badań opracowanych w celu zrozumienia powiązań między grzybami a tkanką korzeniową roślin, Gerdeman opisał również gatunek Leptodiscus terrestris (obecna nazwa to Mycoleptodiscus terrestris).
Po przejściu na emeryturę w 1981 roku, przeprowadził się do Yachats i kupił około akra ziemi, na którym założył ogród botaniczny o nazwie Gerdemann Botanical Garden. Miejsce to rozrosło się do około czterech akrów i jest bogate w bioróżnorodność gatunków egzotycznych i rodzimych, a także hybryd opracowanych przez Gerdemanna. Ogród jest często odwiedzany przez naukowców, studentów i ogół społeczeństwa, którzy interesują się bioróżnorodnością rosnącą w nieoczekiwanym miejscu.
Przy nazwach naukowych utworzonych przez niego taksonów standardowo dodawane jest jego nazwiska Trappe (zobacz: lista skrótów nazwisk botaników i mykologów). W uznaniu jego zasług jego nazwiskiem nazwano rezerwat botaniczny Gerdemanna w Yachats w stanie Oregon.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kalifornijskiego Kategoria:Amerykańscy mykolodzy Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2008