Dąbrówka Górna () – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie KrapkowiceM. Choroś, Ł. Jarczak, S. Sochacka, Słownik nazw miejscowych Górnego Śląska, Opole-Kluczbork 1997, s. 36., od 1938 EichtalRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ().
Nazwa W 1295 w kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) miejscowość wymieniona jest jako Dambrona GoziconisLiber fundationis episcopatus Vratislaviensis online. Polską nazwę Dąbrówka oraz niemiecką Dombrowka wymienia również w 1896 roku śląski pisarz Konstanty DamrotKonstanty Damrot, "Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung : mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen : Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde", Verlag von Felix Kasprzyk, Beuthen 1896. W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1934-1945 miejscowość nosiła nazwę EichtalM. Choroś, Ł. Jarczak, S. Sochacka, Słownik nazw miejscowych Górnego Śląska, Opole-Kluczbork 1997, s. 36. Działał tu wtedy obóz pracy dla Żydów, który upamiętnia ruina pomnikaRobert Niedźwiedzki, Joachim Szulc, Marek Zarankiewicz, 2012: Przewodnik geologiczny. Kamienne skarby Ziemi Annogórskiej. Wyd.: Stowarzyszenie Kraina św. Anny, strona 83. .
Historia Pierwszy raz Dąbrówka jest wspominana w dokumencie sprzedaży z 1393 (odpis niemiecki z 1770). Herfert von Pause, rycerz Władysława Opolczyka, za jego zgodą i bez uszczerbku na należnościach księcia, sprzedał ziemię braciom Adamowi i Janowi Bees. Z racji niemieckiej pisowni (duża litera) nie wiadomo, czy w akcie sprzedaży chodzi o las dębowy (dąbrowę) czy o wieś zwaną Dąbrówka.
W 1490 r. wieś kupiła rodzina Rogoysky z Moraw, będąca również właścicielem leżącego niedaleko zamku w Rogowie Opolskim. Pierwotna budowla obronna została zrujnowana podczas wojny trzydziestoletniej. W jej miejscu rodzina Rogoysky postawiła dwór.
Po wojnach śląskich i przyłączeniu Śląska do Prus Rogoyscy jako katolicy zostali zmuszeni do emigracji. Osiedlili się w Galicji, wówczas należącej do monarchii Habsburgów.
Nowymi właścicielami Dąbrówki została protestancka rodzina von Dalwig. W latach 1850–1945 należała ona do rodu von Teichmann–Logischen.
Od pocz. XIX w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono roślinę o pięciu łodygach (zboże?), po prawej i lewej sierp skierowany do środka pola.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: zespół pałacowy, z poł. XVII w., XVIII w., XX w.: Pałac w Dąbrówce Górnej park
inne zabytki dwie bramy wjazdowe i budynek bramny do zespołu, na którym przypadkowo odkryto napis z 1912 r. w języku niemieckim: To, co trzymam w ręku, trzymam mocno oraz herby von Teichmann-Logischen (L) i Hoenika (P) poza rejestrem ruiny zabudowań gospodarczych zespołu, m.in. chłodni i cegielni z XIX wieku obecnie czekają na rozbiórkę, poza rejestrem figura św. Nepomucena z 1719 r. - XVIII wieku, ufundowana przez Wacława Rogoyskego.
Przypisy
Bibliografia Koćwin Mirosława, Koćwin Janusz, Rogów Opolski – przewodnik po historii i okolicy, WBP w Opolu, Opole 2005, .
Linki zewnętrzne Historia Żydów w Dąbrówce Górnej na portalu Wirtualny Sztetl
Kategoria:Wsie w powiecie krapkowickim