3 Dywizjon Ciężkich Haubic (niem. 3. Schwere Haubitzdivision) – oddział artylerii polowej cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia oddziału Dywizjon został sformowany 6 kwietnia 1908. Sztab dywizjonu razem z parkiem amunicyjnym i kadrą zapasową stacjonował w Przemyślu. Dywizjon otrzymywał uzupełnienia z Okręgu 11 Korpusu we Lwowie. Na stanowisko komendanta dywizjonu został wyznaczony major Franz Krick, a obowiązki adiutanta pełnił porucznik Hubert Pallas. W tym samym czasie i garnizonie z żołnierzy 3 Dywizjonu Haubic Oblężniczych 3 Pułku Artylerii Fortecznej została utworzona Kadra 8 Dywizjonu Ciężkich Haubic. W czasie pokoju kadra była jednym z pododdziałów 3 Dywizjonu Ciężkich Haubic i także otrzymywała uzupełnienia z Okręgu 11 Korpusu. 3 Dywizjon Ciężkich Haubic razem z Kadrą 8 Dywizjonu Ciężkich Haubic wchodził w skład 10 Brygady Artylerii Polowej. W 1910 major Krick został odznaczony Krzyżem Zasługi Wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku. Nowym komendantem dywizjonu został major Emil Wolff.
1 marca 1912 Kadra 8 Dywizjonu Ciężkich Haubic została zlikwidowana, a z dotychczasowego 3 Dywizjonu Ciężkich Haubic zostały sformowane dwa oddziały: Dywizjon Ciężkich Haubic Nr 10 w Przemyślu i Dywizjon Ciężkich Haubic Nr 11 we Lwowie. Dotychczasowy komendant 3 Dywizjonu Ciężkich Haubic, podpułkownik Emil Wolff został komendantem Dywizjonu Ciężkich Haubic Nr 10.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austro-węgierskie dywizjony ciężkich haubic Kategoria:Cesarska i Królewska Armia w Przemyślu