Nela Martínez Espinosa (ur. 24 listopada 1912 w Guayaquil, zm. 30 lipca 2004 w Hawanie) – ekwadorska pisarka, feministka i polityczka. W 1944, jako ministerka spraw wewnętrznych, tymczasowa przywódczyni Ekwadoru. Pierwsza kobieta wybrana do parlamentu kraju, w którym zasiadała od 1945 roku.
Życiorys Nela Martínez Espinosa urodziła się w Guayaquil 24 listopada 1912.
W 1938 roku współzałożyła , pierwszą masową organizację feministyczną w Ekwadorze. W trakcie rewolucji w Ekwadorze w 1944 roku przeciwko rządom Carlosa Alberto Arroyo del Rio pełniła stanowisko ministerki spraw wewnętrznych. Była pierwszą kobietą na tym stanowisku. W trakcie majowej rewolucji (znanej jako La Gloriosa), gdy Arroyo uciekł do kolumbijskiej ambasady, wspólnie z grupą studentów i protestujących zajęła Palacio de Carondelet, oficjalną siedzibę prezydenta kraju, skąd przez 3 dni (jako ministerka spraw wewnętrznych) zarządzała krajem. Zrezygnowała z władzy po objęciu rządów przez Joségo María Velasco Ibarrę.
W trakcie tworzenia nowej konstytucji, Espinosa kierowała działaniami mającymi na celu uznanie wpływów AFE oraz przyznania jej miejsc w zgromadzeniu konstytucyjnym. Pomimo spisków swoich przeciwników, którzy z powodzeniem doprowadzili do nieuzyskania przez nią nominacji, Espinoza wystartowała w wyborach jako zastępczyni członka nowego organu, zwyciężając w wyborach. W 1945 roku objęła status pełnego członka parlamentu, stając się pierwszą kobietą w historii Ekwadoru zasiadającą w parlamencie kraju.
Życie prywatne i śmierć Była żoną ekwadorskiego powieściopisarza . Po ich rozwodzie pozostali przyjaciółmi. Po jego śmierci w 1947 roku, Espinosa wydała w 1982 roku pozostawioną przez niego powieść Guandos. Miała dziecko z . W latach 1951–1988 była żoną francuskiego pisarza . Mieli trójkę dzieci: Juana Cristóbala, Mauricio i Nelę Meriguet Martínez.
Zmarła 30 lipca 2004 w Hawanie.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Ekwadorscy politycy