Zjawisko Haasa (znane też jako efekt precedensu, prawo Haasa lub efekt pierwszeństwa) – zjawisko psychoakustyczne, występujące gdy dźwięk z jednego źródła w wyniku jego odbić (lub kilka takich samych dźwięków powtórzonych bardzo szybko) dociera do słuchacza zwielokrotniony, z krótkimi (do 40ms) opóźnieniami. Takie dźwięki przez człowieka są postrzegane jako pojedyncze zjawisko dźwiękowe, ale ich lokalizacja może być utrudniona (jest zdeterminowana przez położenie dźwięku, który dotarł do aparatu słuchowego jako pierwszy). Dotyczy jedynie słuchu dwuusznego i dźwięków nieciągłych (takich jak mowa lub muzyka).
Efekt Haasa wziął swoją nazwę od nazwiska niemieckiego naukowca Helmuta Haasa.
Zastosowania Zjawisko to ma zastosowanie w akustyce przestrzennej, projektowaniu akustyki wnętrz oraz realizacji dźwiękowej, w której dzięki temu efektowi można dać wrażenie jakby dźwięk monofoniczny był stereofoniczny. Efekt ten był szeroko używany w nagraniach z gatunku rock and roll lat 50. XX wieku, aby zwiększyć wrażenie głębi nagrania.
Przypisy
Psychoakustyka