Lee Byung-chul (; ur. 12 lutego 1910 w Uiryeong w prowincji Gyeongsang Południowy, zm. 19 listopada 1987 w Seulu) – południowokoreański przedsiębiorca, założyciel i prezes czebola Samsung.
Życiorys Urodził się w 12 lutego 1910 w rodzinie ziemiańskiej, w Uiryeong w prowincji Gyeongsang Południowy wówczas w Cesarstwie Koreańskim. Studiował na japońskim Uniwersytecie Waseda, studiów jednak nie ukończył, po czym wrócił w rodzinne strony. W 1938 roku założył w Daegu małe przedsiębiorstwo handlowe, które potem poszerzyło działalność o produkcję napojów alkoholowych i produktów spożywczych. Na inwestycję przeznaczył 30 tys. wonów (wówczas była to równowartość 2000 średnich wynagrodzeń), które podarowała mu rodzina. Firmę nazwał Samsung, czyli "Trzy Gwiazdki", trzy gwiazdy znalazły się też w pierwszym logo przedsiębiorstwa.
W 1947 roku Lee Byung-chul zdecydował o przeniesieniu siedziby przedsiębiorstwa z Daegu do Seulu. Firma przetrwała wojnę koreańską w dobrej kondycji finansowej. Po wojnie Lee Byung-chul urzymywał bliskie stosunki z rządem Rhee Syng-mana, co pomagało mu w zdobywaniu najbardziej intratnych kontraktów, często związanych z handlem zagranicznym. W 1953 roku Samsung uruchomił produkcję cukru, a rok później tekstyliów.
W 1961 roku po zamachu stanu przeprowadzonym przez Parka Chung-hee, przebywał w Japonii. Mimo, że znalazł się na liście osób, wobec których nowe władze rozpoczęły śledztwo dotyczące korupcji, zdecydował się na powrót do Korei i spotkanie z Parkiem Chung-hee, z którym ustalił, że w zamian za odstąpienie od zarzutów, Samsung będzie pracował na rzecz nowego rządu, w celu przekształcenia Korei w kraj przemysłowy.
Wraz z rozwojem gospodarki Samsung wyszedł z przemysłu lekkiego, eksplorując nowe obszary. W 1969 roku założono spółkę Samsung Electronics, a w latach 70. rząd Parka wybrał ją na lidera rozwijającego się koreańskiego przemysłu stoczniowego, co zapoczątkowało rozwój spółki .
Jako menadżer Lee Byung-chul słynął z dogłębnej znajomości funkcjonowania firmy, mówiono, że w latach 1957-1986 uczestniczył we wszystkich rozmowach kwalifikacyjnych z nowymi pracownikami (ok. 100 tys. rozmów). Przez pewien czas praktycznie oficjalnie funkcjonował w dwóch rodzinach: miał żonę Koreankę oraz drugą żonę w Japonii.
Zmarł 19 listopada 1987 w wyniku raka płuc, przekazując zarządzanie przedsiębiorstwem synowi, Lee Kun-hee.
Przypisy
Kategoria:Południowokoreańscy przedsiębiorcy Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1987