Marie Monnier (ur. 7 lutego 1894 w Paryżu, zm. 30 kwietnia 1976 w Montlognon ) - francuska ilustratorka i hafciarka, aktywna głównie w latach 20. XX wieku. Zyskała uznanie współczesnych jej krytyków i pisarzy za prace wykonywane techniką haftu, łączące elementy sztuk plastycznych i rzemiosła artystycznego.
Życiorys Monnier urodziła się w Paryżu jako córka Clovisa Monniera i Philiberte Sollier. Jej starsza siostra, Adrienne Monnier, była właścicielką księgarni La Maison des Amis des Livres, odgrywającej ważną rolę w środowisku literackim lewego brzegu Sekwany. Marie Monnier była żoną malarza i grafika Paula-Émile’a Bécata. Studiowała w École des Beaux-Arts.
Twórczość i recepcja W latach 20. XX wieku Monnier prezentowała swoje prace w Paryżu, m.in. w La Maison des Amis des Livres oraz w Galerie Eugène'a Druet'a. Jej hafty spotkały się z zainteresowaniem takich autorów jak Paul Valéry i Léon-Paul Fargue, którzy pisali o nich w katalogach wystaw i czasopismach literackich.
Monnier stworzyła ilustracje do zbiorów Ludions (1930) Léona-Paula Fargue’a oraz Moralités (1931) Paula Valéry’ego. Esej Valéry’ego „Les Broderies de Marie Monnier” otwierał katalog jej wystawy z 1924 roku w Galerie E. Druet, prezentującej m.in. ilustracje do jego utworów „L’Abeille” i „Palme”, do „Les Chercheuses de poux” Arthura Rimbauda oraz do „Féerie” Fargue’a.
W eseju Valéry opisywał hafty Monnier, zwracając uwagę na ich kolorystykę, fakturę i sposób oddania światła. Haft L’Abeille, inspirowany jego utworem, znajduje się obecnie w zbiorach Bureau Valéry w Bibliothèque Littéraire Jacques-Doucet.
Monnier wykonała również haft inspirowany Finnegans Wake Jamesa Joyce’a. Reprodukcja pracy zatytułowanej Birth ukazała się w czwartym numerze czasopisma transition (lipiec 1927). Redakcja pisma zwracała uwagę na specyfikę jej techniki, podkreślając różnice między haftem Monnier a tradycyjnym malarstwem.
Léon-Paul Fargue poświęcił jej twórczości esej „Broderies”, opublikowany w La Nouvelle Revue Française w czerwcu 1927 roku, w którym omawiał wizualne i formalne cechy jej prac oraz proces ich powstawania.
Pozostawiła po sobie około trzydziestu prac. W 1940 roku przestała haftować z niejasnych przyczyn, ale odnotowano, że kontynuowała pracę z tkaninami, tworząc dywany. Artystka miała prawdopodobnie problemy ze wzrokiem.
Została pochowana wraz ze swoją siostrą Adrienne Monnier w Montlognon.
Wystawy
Hafty Marie Monnier, Galerie E. Druet, Paryż, 5–30 maja 1924 Marie Monnier: prace z lat 1923–1927: hafty, akwarele, ryciny, La Maison des Amis des Livres, Paryż, 16 maja – 15 czerwca 1927 Marie Monnier: czyli nić do wyhaftowania naszych marzeń: Darowizna Maurice’a Sailleta, Musée départemental de l’Oise, Beauvais, 21 października 1992 – 17 stycznia 1993
Linki zewnętrzne
O sztuce Marie Monnier
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1984 Kategoria:Zmarli w 1976 Kategoria:Hafciarze Kategoria:Francuscy artyści