Spinozodium – rodzaj pająków z rodziny lenikowatych i podrodziny Zodariinae. Endemiczny dla Tadżykistanu. Obejmuje dwa opisane gatunki.
Morfologia Samce osiągają od 2,4 do 2,6 mm długości ciała i od 1,2 do 1,4 mm długości prosomy, a samice od 3,1 do 3,6 mm długości ciała i od 1,5 do 1,7 mm długości prosomy. Karapaks jest jasnobrązowy, czasem z ciemniejszą częścią głowową. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to IV, I, II, III lub IV, I, III, II. Ich ubarwienie jest jednolicie żółtawe. Wierzch opistosomy (odwłoka) jest czarniawy z jasną przepaską pośrodkową w tylnych ⅔, czasem rozbitą na kanciaste plamki, spód i boki zaś są blado ubarwione. Kądziołki przędne mają jednolitą, bladobeżową kolorystykę.
Nogogłaszczki samca mają tylko jedną apofizę goleniową. Ma ona długość połowy cymbium, dobrzusznie zakrzywioną przednią część, zaopatrzoną w około dwunastu kolcowatych szczecin połowę bliższą i pozbawioną kolców, silniej zesklerotyzowaną połowę odsiebną. Dwukrotnie dłuższe niż szersze cymbium miewa wzdłużną fałdkę, a zawsze pozbawione jest tak diwertikulum, jak i tutakulum. Kształt buławki płciowej jest owalny do niemal okrągłego. W jej przedniej połowie zlokalizowana jest półtorakrotnie dłuższa niż szersza apofiza tegularna z pazurkowatym lub wyprostowanym wyrostkiem i wyodrębnionym płatem tylno-bocznym. Na dwunastej godzinie tegulum leży niewielki konduktor. Embolus bierze początek około szóstej godziny i cechuje się małym, błoniastym wyrostkiem w części wierzchołkowej.
Genitalia samicy mają szerszą niż dłuższą płytkę płciową z wyraźnym, ampułkowatym dołkiem o dobrze zesklerotyzowanym przednim kapturku opatrzonym szeregiem długich, zakrywających przód dołka szczecin. Przegroda płytki jest dobrze wykształcona, o cienkim trzonie i dwukrotnie szerszej od niego, zakrzywionej przednio-grzbietowo podstawie. Podzielone na nasady i kuliste główki spermateki rozstawione są na dystans wynoszący od czterech od siedmiu ich średnic.
Występowanie Rodzaj palearktyczny, endemiczny dla wyżynnych i górzystych regionów południowo-zachodniego i południowo-środkowego Tadżykistanu, podawany z rzędnych od 378 do 2060 m n.p.m.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Zodariinae wg Ortiza i innych, 2025 Takson ten wprowadzony został w 2022 roku przez Alirezę Zamaniego i Jurija Marusika na łamach „Journal of Natural History”. Obejmuje dwa opisane gatunki: Spinozodium denisi (Spassky, 1938) Spinozodium khatlonicum Zamani et Marusik, 2022
Według wyników analiz filogenomicznych Davida Ortiza i innych z 2025 roku omawiany rodzaj zajmuje pozycję siostrzaną dla Tropizodium, tworząc z nim klad siostrzany dla kladu tworzonego przez Acanthinozodium, Zodarion, Parazodarion i Zodariellum. Linie ewolucyjne Tropizodium i Spinozodium rozejść się miały we wczesnym miocenie.
Przypisy
Kategoria:Lenikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2022 roku