Gnejusz Korneliusz Scypion Kalwus

Gnejusz Korneliusz Scypion Kalwus (; zm. 211 p.n.e.) – rzymski polityk i wódz z okresu republiki, konsul w 222 p.n.e.Livius „Ab Urbe Condita”, ks. XXI.; członek rodu patrycjuszowskiego Cornelii Scipiones, starszy brat Publiusza Korneliusza Scypiona oraz stryj Scypiona Afrykańskiego StarszegoZawadzki Z, „Wojny punickie”, 1985.. Jeden z głównych dowódców wojsk rzymskich w Hiszpanii podczas II wojny punickiej. Poległ w 211 p.n.e. w starciu z wojskami kartagińskimiLivius, ks. XXV..

Życiorys Pochodził z potężnego rodu Korneliuszy Scypionów. Jego ojcem był konsul . W 222 p.n.e. pełnił urząd konsula wraz z Markiem Klaudiuszem Marcellusem i brał udział w działaniach wojennych przeciw Celtom w Galii PrzedalpejskiejLivius, „Ad Urbe Condita” ks. XXI..

Działania w Hiszpanii Po wybuchu II wojny punickiej został wysłany wraz z bratem Publiuszem do Hiszpanii w 218 p.n.e.Polybios, „Dzieje”, ks. III. Ich zadaniem było powstrzymanie przerzutu kartagińskich posiłków do Italii. Scypion odniósł zwycięstwo pod EmporiamiPolybios, „Dzieje”, ks. III–IV. a rok później rozbił flotę kartagińską nad rzeką EbroLivius, ks. XXI-XXII., zabezpieczając część wybrzeża. W kolejnych latach prowadził skuteczne kampanie przeciw Barkidom – Hazdrubalowi Barkasowi i Hamilkarowi GisconowiAppian, „Historia Rzymska – Iberica”.. Zyskał też wsparcie części iberyjskich plemion dzięki dyplomacjiPolybios, „Dzieje”, ks. IX..

Śmierć W 211 p.n.e. wojska rzymskie zostały rozdzielone i kolejno pokonane przez Kartagińczyków. Gnejusz zginął prawdopodobnie pod Ilorcią, w wyniku zasadzki Iberów sprzymierzonych z Kartaginą. W tym samym roku poległ również jego brat Publiusz, co doprowadziło do załamania panowania rzymskiego w Hiszpanii aż do przybycia młodego Publiusza Korneliusza Scypiona, późniejszego Scypiona Afrykańskiego StarszegoGoldsworthy A., „The Fall of Carthage”..

Dziedzictwo Działania Scypiona opóźniły dopływ kartagińskich wojsk do Italii i stworzyły podstawy pod przyszłe zwycięstwa Rzymu. Jego kampanie powstrzymały Barkidów na Półwyspie Iberyjskim na kilka lat, co miało znaczący wpływ na przebieg wojnyScullard H.H., „A History of the Roman world 753-146 BC”..

Przypisy

Bibliografia

Livius, Ab Urbe Condita, księgi XXI–XXV. Polybios, Dzieje, księgi III–IX. Goldsworthy A., The Fall of Carthage, London 2000. Scullard H.H., A History of the Roman World 753–146 BC, London 1980. Zawadzki Z., Wojny punickie, Warszawa 1985.

Kategoria:Konsulowie Republiki Rzymskiej Kategoria:Urodzeni w III wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 211 p.n.e.