Rhodinae – podrodzina pająków z rodziny komórczakowatych.
Morfologia Pająki te cechują się środkową, położoną na wysokości wargi dolnej częścią sternum znacznie szerszą niż jego części boczne, położone na wysokości szczęk. Pomiędzy szczękami i biodrami odnóży krocznych pierwszej pary oraz pomiędzy wszystkimi biodrami odnóży krocznych występują paski zchitynizowanego oskórka. Stopy wszystkich par zaopatrzone są w trzy pazurki i pozbawione przypazurkowych kępek włosków. Samcze nogogłaszczki mają walcowaty bulbus z krótkim embolusem, którego podstawie towarzyszy niezesklerotyzowane pólko drobnych brodawek. Nie występuje u przedstawicieli tej podrodziny konduktor. Genitalia samicy cechują się wąskim diwertikulum tylnym i T-kształtną przednią spermateką.
Ekologia i występowanie Podrodzina palearktyczna, ograniczona do rejonu śródziemnomorskiego. Rodzaj nominatywny ma szerszy zasięg, natomiast pozostałe są endemitami Gór Dynarskich. Część gatunków z rodzaju Rhode oraz wszystkie z pozostałych rodzajów są troglobiontami.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadził jako pierwszy Eugène Simon w 1893 roku pod nazwą Rhodeae. W 1965 roku John A.L. Cooke wyróżnił go pod nazwą Rohodini jako jedno z czterech plemion w rodzinie komórczakowatych. W 1988 roku Christa L. Deeleman-Reinhold i P.R. Deeleman-Reinhold wynieśli owo plemię do rangi podrodziny.
Do podrodziny tej zalicza się rodzaje: Mesostalita Deeleman-Reinhold, 1971 Parastalita Absolon et Kratochvíl, 1932 Rhode Simon, 1882 Speleoharpactea Ribera, 1982 Stalita Schiödte, 1847 Stalitella Absolon et Kratochvíl, 1932
Wyniki analiz filogenetycznych Silvii Adrián-Serrano i innych z 2024 roku wskazują na stanowienie przez Rhodinae taksonu monofiletycznego i zajmowanie przez nie pozycji bazalnej w obrębie rodziny. Rozejście się linii ewolucyjnych Rhodinae i pozostałych komórczakowatych nastąpić miało około 112 mln lat temu, w końcu kredy dolnej.
Przypisy
Kategoria:Komórczakowate