Paul Porel (właśc. Paul Désiré Parfouru; ur. 25 października 1843 w Saint-Lô, zm. 4 sierpnia 1917 w Paryżu) – francuski aktor teatralny, reżyser i dyrektor Théâtre de l’Odéon w latach 1884–1892 oraz Théâtre du Gymnase od 1894 do 1898. Kawaler Legi Honorowej.
Życiorys Po ukończeniu nauki w Konserwatorium w 1862, zaczął występować głównie w rolach młodego aktora i służącego w Théâtre du Gymnase, a następnie w Théâtre de l’Odéon, którego w grudniu 1884 został dyrektorem. Jako aktor specjalizował się w komedii obyczajowej, wykazując się finezją i inteligencją.
Zarządzając Théâtre de l’Odéon stworzył czwartkowe poranne wykłady dla młodzieży, uzupełniające program nauczania w szkołach średnich o dramatopisarzach i historii teatru (wykłady te trwały do 1910, a następnie od 1914 do 1926). Chcąc zaangażować publiczność, przybliżał twórczość nowych dramatopisarzy. Wystawiał m.in. Renée Mauperin Henry’ego Céarda, sztukę przyjaciela Émile’a Zoli i „Naturalistów”. W lutym 1887 odbyła się premiera Numa Roumestan Alphonse’a Daudet, którą wystawiono 81 razy. Pod jego kierownictwem Théâtre de l’Odéon przeszedł pewne modyfikacje, aby dostosować się do przepisów przeciwpożarowych: doprowadziło to do powstania tarasu, zaprojektowanego tak, aby umożliwić ewakuację publiczności.
We wrześniu 1887 Théâtre de l’Odéon zainaugurował system wieczornych przedstawień klasycznych po obniżonych cenach, który cieszył się dużym powodzeniem wśród rodzin i studentów. Teatr zaczął przyciągać publiczność, a na poniedziałkowe przedstawienia wprowadzono system abonamentowy. 9 marca 1888, pod jego nadzorem, teatr został w pełni oświetlony elektrycznie, zaś 15 września oddano do użytku nowy sufit zaprojektowany przez Jeana-Paula Laurensa.
W czerwcu 1892 Porel złożył wniosek o objęcie stanowiska dyrektora l’Opéra, lecz jego kandydaturę odrzucono. Rozczarowany, zrezygnował ze stanowiska w Théâtre de l’Odéon. Od 1894 do 1898 był dyrektorem Théâtre du Gymnase. Zmarł w Paryżu w wieku 73 lat.
Życie prywatne W 1893 ożenił się z , francuską aktorką, z którą miał dwóch synów: Germaine’a i Jacques’a. W 1905 rozwiedli się, a dzieci pozostały z matką. Przyjaźnił się z Sarah Bernhardt, a według niektórych publikacji, byli kochankami w latach nauki w Konserwatorium.
Odznaczenia 9 lipca 1886 został odznaczony Legią Honorową w klasie Kawalera.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Conservatoire national supérieur d’art dramatique Kategoria:Artyści związani z Paryżem Kategoria:Dyrektorzy teatrów Kategoria:Francuscy aktorzy teatralni XIX wieku Kategoria:Francuscy reżyserzy teatralni Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie związani z Saint-Lô Kategoria:Pochowani na cmentarzu Passy Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1917