Derib, właśc. Claude de Ribaupierre (ur. 8 sierpnia 1944 La Tour-de-Peilz) – szwajcarski rysownik i scenarzysta komiksowy, znany przede wszystkim z serii Yakari, Attila i Buddy Longway.
Życiorys Dorastał w artystycznej rodzinie – jego ojciec François de Ribaupierre był malarzem i rzeźbiarzem. Wykazywał wczesne zainteresowanie rysunkiem; już od 11. roku życia studiował anatomię ludzkiego ciała, co pozwoliło mu osiągnąć wysoki poziom realizmu w późniejszych pracach. Zanim zajął się komiksem, pracował jako instruktor jazdy konnej.
Pierwsze kroki w profesjonalnym komiksie stawiał w Brukseli, w legendarnej pracowni Studio Peyo. Współtworzył tam plansze do Smerfów, publikowane w „Spirou”, a także inne historie do czasopism „Spirou”, „Tintin” i „Pilote”. W tym okresie poznał znaczących twórców belgijskiej szkoły komiksu, takich jak André Franquin, Jijé i Jean Roba.
W 1966 Derib stworzył swoją pierwszą realistyczną serię Arnoud de Casteloup. W 1967 stał się rozpoznawalny dzięki humorystycznej serii Attila, tworzonej wspólnie z Maurice’em Rosym dla „Spirou”. Jeszcze w tym samym roku powołał do życia dwie kolejne serie: Pyhagore (z Jobem) oraz Yakari – późniejszy międzynarodowy sukces twórcy.
Od 1970 współpracował z czasopismem „Tintin”, gdzie publikował m.in. western Go West według scenariusza Grega.
Buddy Longway i rozwój stylu W 1972 stworzył jedną ze swoich najsłynniejszych serii – Buddy Longway. Komiks ten wyróżniał się w europejskiej tradycji narracyjnej realizmem, ukazywaniem emocji, starzeniem się bohaterów oraz przywiązaniem do tematów natury i życia rodzinnego. Pierwszy cykl ukazywał się do 1987, a od 2002 rysownik powrócił do tworzenia nowych albumów.
Westerny i tematy społeczne W latach 80. poświęcił się dojrzalszym projektom. W 1981 opublikował Narodzony dwukrotnie. Później stworzył Red Road – współczesną kontynuację tej historii.
Tworzył także komiksy zaangażowane społecznie, m.in. Jo (1981) – pierwszą na świecie publikację komiksową poruszającą temat AIDS – oraz No Limits i Pour toi, Sandra, dotyczące przemocy oraz problematyki prostytucji.
Współprace i publikacje zbiorowe Współtworzył liczne albumy zbiorowe i publikacje okolicznościowe, m.in. Pepperland (1980), Baston Labaffe no. 5 (1983), specjalne wydanie À Suivre poświęcone Hergé (1983), a także projekt Ces Gens-là (1988), w którym twórcy adaptowali piosenki Jacques’a Brela. W 1990 roku oddał hołd François Walthéry’emu w albumie Natacha. Spécial 20 ans.
Zobacz też Komiks frankofoński
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona artysty Derib w bazie Goodreads Derib w bazie Lubimyczytać.pl
Kategoria:Szwajcarscy autorzy komiksów Kategoria:Szwajcarscy pisarze francuskojęzyczni Kategoria:Scenarzyści komiksów Kategoria:Rysownicy Kategoria:Urodzeni w 1944