Silometopus elegans – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych. Zamieszkuje Europę i Syberię.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1872 roku przez Octaviusa Pickarda-Cambridge’a na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” pod nazwą Erigone elegans. Opisu dokonano na podstawie samca odłowionego przez Ludwiga Kocha. Miejscem typowym są okolice Norymbergi. Eugène Simon w 1884 roku przeniósł go do rodzaju Cnephalocotes, a w 1926 roku do rodzaju Silometopus.
Morfologia Samce osiągają od 1 do 1,7 mm, a samice od 1,25 do 2 mm długości ciała. Karapaks jest żółty do żółtobrązowego lub brązowego, z czarniawym wzorem, u samicy zwyczajnie wykształcony, u samca zaś w części głowowej wyniesiony w niski, owalny płat, na którym osadzone są oczy tylno-środkowej pary. Oczy przednio-środkowe są zdrobniałe, stykają się ze sobą i leżą na niemal tej samej wysokości co oczy par bocznych. Za oczami tylno-bocznej pary biegnie u samca ku tyłowi para płytkich bruzd. Szczękoczułki są krótkie i niemal stożkowate. Odnóża samca są bladożółte do żółtobrązowych z czarnym podbarwieniem, u samicy zaś często bardziej pomarańczowe, zawsze jaśniejsze od karapaksu. Samice mają po jednej szczecince makroskopowej (kolcu) na każdej goleni, samce zwykle takowych na goleniach nie mają. Nadstopia ostatniej pary pozbawione są trichobotrii, a te pierwszej pary mają pojedyncze trichobotrium umieszczone między 0,7 a 0,8 długości. Opistosoma (odwłok) jest owalna, szarobrązowa do czarniawej. Nogogłaszczki samca mają apofizę goleni wyposażoną w cienki, esowaty wyrostek. Barwa nogogłaszczków jest żółtawa z brązowym członem ostatnim. Samicę cechuje pośrodkowa, trójkątna część płytki płciowej sięgająca do ⅓ jej długości.
Ekologia i występowanie Pająk ten preferuje wilgotne i podmokłe stanowiska. Bytuje wśród mchów, na trawach i roślinności piętra podszytu. Dorosłe samice obserwuje się od lutego do października, a samce od marca do września. Szczyt pojawu osobników dorosłych ma miejsce od początku do środka lata.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy oraz europejskiej części Rosji, w Azji zaś z południa syberyjskiej części Rosji.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1872 roku