Hotel „Kazachstan” (kaz. Қазақстан қонақ үйі, ros. Гостиница Казахстан) – trzeci najwyższy budynek w Ałmaty, największym mieście Kazachstanu. Ma 102 metry wysokości i 26 kondygnacji. Położony jest w południowo-centralnej części miasta, przy alei Dostyk – jednej z głównych arterii Ałmaty, biegnącej od kompleksu Medeo do parku Panfiłowa w północnej części miasta. Całkowita powierzchnia budynku wynosi 44 887,5 m². Hotel jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Ałmaty i ósmym najwyższym budynkiem w Kazachstanie.
Historia i otoczenie Budynek został wzniesiony w 1977 roku. Zaprojektowano go tak, aby był odporny na trzęsienia ziemi o sile do 9 stopni w skali Richtera, co miało kluczowe znaczenie ze względu na wysoką aktywność sejsmiczną regionu. W październiku 2018 roku na elewacji hotelu zainstalowano oświetlenie nocne. Z terenem hotelu sąsiaduje ogólnodostępny ogród „Przyjaźń”, w którym znajdują się relief „Wielbłądy”, pomnik Szamsziego Kałdajakowa [oraz fontanna. Zapewniono również dogodny dostęp do nabrzeża rzeki Mała Ałmatinka. Decyzją Komitetu Wykonawczego Rady Miejskiej Ałmaty z 4 kwietnia 1986 roku (uchwała nr 139) budynek hotelu został wpisany na listę zabytków historyczno-kulturowych miasta.
Architektura i wystrój Hotel Kazakhstan jest unikatowym przykładem architektury modernistycznej przystosowanej do strefy o dziewięciopunktowej aktywności sejsmicznej. Budynek ma eliptyczny rzut i 25-kondygnacyjną bryłę, z centralnym wejściem podkreślonym falistym daszkiem o dużym wysięgu, wyposażonym w iluminację. Charakterystyczny pionowy ciąg wykuszy nadaje obiektowi lekkości i ażurowości, a całość wieńczy wysoki attykowy element w formie złotej korony. Konstrukcyjną podstawą budynku jest monolityczny żelbetowy rdzeń z poprzecznymi żelbetowymi przeponami. Od dnia otwarcia w holu hotelu znajduje się 34-metrowy gobelin „Tęcza Kazachstanu”, autorstwa zespołu B. Zaurbekowej, I. Jaremy, E. Nikołajewej i K. Tynybekowa, którego twórcy w 1980 roku zostali uhonorowi Państwową Nagrodą Kazachskiej SRR im. Czokana Walichanowa. Do wykończenia elewacji i wnętrz użyto marmuru, granitu, wapienia muszlowego oraz innych materiałów kamiennych.
Przypisy
Kategoria:Architektura w Ałmaty