Walckenaeria atrotibialis – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1878 roku przez Octaviusa Pickarda-Cambridge’a na łamach „Annals and Magazine of Natural History” pod nazwą Erigone atro-tibialis. Do rodzaju Walckenaeria przeniesiony został rok później przez tego samego autora. Oryginalnego opisu dokonano na podstawie samicy, natomiast samca opisał po raz pierwszy ten sam autor w 1881 roku pod nazwą Walckenaeria melanocephala. Synonimizacji tych dwóch taksonów dokonał w 1916 roku Arthur R. Jackson.
Morfologia Samce osiągają od 2 do 2,5 mm, a samice od 2,2 do 3 mm długości ciała. Karapaks jest jasnobrązowy do czerwonobrązowego z ciemniejszymi liniami rozchodzącymi się promieniście oraz z ciemniejszą częścią głowową. U samca część głowowa jest wyniesiona, ku przodowi stromo opadająca, a nadustek nieco ku przodowi wystający. Za oczami tylno-bocznej pary biorą początek biegnące ku tyłowi bruzdy, każda z dołeczkiem; w widoku bocznym zaznacza się wyraźne wgłębienie pośrodku grzbietu karapaksu. Odstępy pomiędzy oczami w tylnym ich szeregu są niemal jednakowe. Długość sternum jest większa niż szerokość. Odnóża są pomarańczowawe z przyciemnionymi goleniami dwóch początkowych par. Golenie pary pierwszej i drugiej mają po dwie makroskopowe szczecinki (kolce), pozostałych par zaś po jednej takowej. Nadstopie pierwszej pary ma trichobotrium umieszczone między 0,57 a 0,65 długości. Trichobotrium obecne jest także na nadstopiach ostatniej pary. Nogogłaszczki samca mają na goleni dwie apofizy o niemal jednakowej długości. Genitalia samicy odznaczają się płytką płciową środkową o dowewnętrznie zakrzywionej przedniej krawędzi.
Ekologia i występowanie Pająk ten zasiedla wrzosowiska, łąki oraz bagna, torfowiska i inne tereny podmokłe. Rzadziej odnajdywany jest w zadrzewieniach. Samice obserwowane są przez cały rok, samce zaś od marca do sierpnia. Szczyt pojawu postaci dorosłych ma miejsce od czerwca do sierpnia.
Gatunek holarktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Islandii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Andory, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Serbii, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z anatolijskiej części Turcji, Gruzji, syberyjskiej części Rosji, Kazachstanu i Kirgistanu. Poza tym stwierdzony został w nearktycznej Ameryce Północnej.
Przypisy
Kategoria:Osnuwikowate Kategoria:Pająki Ameryki Północnej Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1861 roku