Regiment dragonii oboźnego koronnego Stanisława Karola Jabłonowskiego – oddział koronny autoramentu cudzoziemskiego wojska I Rzeczypospolitej przełomu XVII i XVIII wieku (okresu wielkiej wojny północnej).
Charakterystyka Dragonia jako rodzaj wojsk zaciężnych zaliczanych do „ludu ognistego” była w zasadzie piechotą, konie bowiem służyły jej wyłącznie do przemarszów, a walczyła głównie pieszo. Regiment dragoński liczyły przeciętnie 400–600 porcji. Sztab regimentu obejmował zazwyczaj pułkownika, majora ,regimentskwatermistrza, wachmejsterlejtenanta, rgnsfuriera, rgnscyrulika, rgnsdobosza i rgnsprofosa. Regiment dzielił się na 6 kompanii (w tym lejbkompania pułkownika).
W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Carstwem Moskiewskim, Tatarami Chanatu Krymskiego i Imperium Osmańskim.
W okresie odsieczy wiedeńskiej regiment oboźnego koronnego Marcjana Ścibora Chełmskiego według popisu z 1 sierpnia 1683 liczył 302 porcje.
W wyniku silnego wyczerpania kraju długoletnią wojną z Turcją, w 1690 sejm warszawski obniżył komput zaciągu cudzoziemskiego do 30000 porcji i koni, w tym dragonii do 3500 porcji. Regiment oboźnego koronnego – Stanisława Karola Jabłonowskiego liczył wtedy 200 porcji.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Regimenty dragonii I Rzeczypospolitej Kategoria:Dragonia koronna w dobie wojny północnej Kategoria:Regimenty autoramentu cudzoziemskiego Kategoria:Oddziały wojskowe Jabłonowskich herbu Prus III Kategoria:Dragonia koronna w dobie wojny polsko-tureckiej (1683–1699) Kategoria:Oddziały I Rzeczypospolitej biorące udział w wyprawie na Mołdawię (1686) Kategoria:Oddziały polskie walczące w bitwie pod Wiedniem