Opactwo Marienmünster (niem. Abtei Marienmünster) – dawny klasztor benedyktynów (1128–1803) i pasjonistów (1965–2014) znajdujący się w niemieckim mieście Marienmünster.
Historia Klasztor benedyktynów został ufundowany w 1128 roku przez Widekinda I von Schwalenberga i jego żonę, Lutrutę. 15 sierpnia tego samego roku arcybiskup Paderborn , bratanek Widekinda, konsekrował pierwszy kościół klasztorny pw. Najświętszej Maryi Panny i świętych Jakuba Starszego i Krzysztofa. Dwunastu mnichów sprowadzono z opactwa Corvey. Klasztor podupadł w XV wieku, jego ponowny rozkwit przyniosło przystąpienie do .
Kompleks został splądrowany podczas wojny trzydziestoletniej w latach 1622 i 1626, a po okresie szwedzkiej okupacji z lat 1641–1646 z klasztoru pozostały jedynie ruiny. Odbudowę rozpoczął w 1661 roku opat Ambrosius Langen. W 1679 roku romańska wieża nad skrzyżowaniem naw została podwyższona i przykryta barokowym hełmem, w 1745 roku przebudowano również dwie zachodnie wieże. Klasztor został ponownie zniszczony w latach 1756–1763, podczas wojny siedmioletniej.
Placówkę zlikwidowano 10 marca 1803, w okresie sekularyzacji, a majątek klasztorny skonfiskowano. Wspólnota liczyła wówczas 39 mnichów. W XIX wieku pogorszył się stan konstrukcyjny kościoła, stąd w 1854 roku podjęto decyzję o rozebraniu i odbudowie westwerku i nawy południowej. Wygląd nowej fasady wzorowano na .
W 1965 roku kompleks został własnością zakonu pasjonistów, którzy posługiwali tu do 2014 roku. W 2006 roku założono fundację Kulturstiftung Marienmünster, a w 2016 roku wzniesiono nowy budynek FORUM Abtei Marienmünster.
Kościół klasztorny Głównym budynkiem kompleksu jest kościół klasztorny, Jest to trójnawowa, halowa świątynia. Ściany naw pamiętają czasy romańskiej bazyliki. Wieża nad skrzyżowaniem naw przykryta jest barokowym hełmem, barokowa jest również nawa główna i wyposażenie kościoła. Dwuwieżowa fasada reprezentuje XIX-wieczny neoromanizm.
Ołtarz główny wykonał 1682 roku . Ten sam artysta jest autorem ołtarzy bocznych poświęconych św. Józefowi i św. Michałowi, wykonanych odpowiednio w 1683 i 1684 roku. Zachowała się również późnogotycka pietà z 1500 roku, uznawana za cudowną. Krata oddzielająca prezbiterium od reszty kościoła powstała w 1693 roku.
Organy wykonał w latach 1737–1738 , poprzedni instrument przeniesiono do . Renowacje organów miały miejsce w latach 1921 i 1967, a w latach 2011–2012 wyremontowało jestrasburskie przedsiębiorstwo . Inauguracja instrumentu po remoncie miała miejsce 23 listopada 2012, w uroczystości udział wzięli m.in. arcybiskup Paderborn Hans-Josef Becker i premier Nadrenii Północnej-Westfalii Hannelore Kraft.
Galeria
Przypisy
Opactwo Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Dawne klasztory benedyktyńskie Kategoria:Klasztory benedyktyńskie w Niemczech Kategoria:Kościoły i klasztory pasjonistów Kategoria:Obiekty sakralne w Nadrenii Północnej-Westfalii