Michaił Iwanowicz Chiłkow (ur. w Moskwie, zm. w Petersburgu) – rosyjski szlachcic i urzędnik państwowy, minister transportu Imperium Rosyjskiego w latach 1896–1905.
Życiorys Pochodził z książęcego rodu Chiłkowów. W 1853 r. ukończył kształcenie w Korpusie Paziów, po czym wstąpił do służby wojskowej w Jegierskim Pułku Lejbwardii, w stopniu praporszczika. W 1857 r. na własną prośbę odszedł z armii. W latach 1859–1861 był urzędnikiem w rosyjskim ministerstwie spraw zagranicznych. W latach 1862–1864 r. podróżował po Europie i Stanach Zjednoczonych. W latach 1864–1869 pracował przy budowie Pierwszej Kolei Transkontynentalnej jako robotnikA. Asher, The Revolution of 1905. Russia in Disarray, Stanford University Press, Stanford 1988, , s. 214., dochodząc do stanowiska maszynisty. W latach 1869–1870 był natomiast ślusarzem w fabryce budowy parowozów w Liverpoolu.
Po powrocie do Rosji w 1870 r. otrzymał stanowisko naczelnika trakcji na prywatnych kolejach Moskiewsko-Riazańskiej i Kursko-Kijowskiej. Na tych stanowiskach zyskał względy carowej Marii Fiodorowny. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej r. 1877–1878 był pełnomocnikiem Rosyjskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża.
Po wojnie był jednym z kierowników budowy Kolei Zakaspijskiej, jako kierownik tej linii kolejowej (1880–1882), a następnie kierownik sekcji mechanicznej (1885–1887). W latach 1887–1889 był zastępcą kierownika budowy samarkandzkiego odcinka tejże kolei, następnie jej odcinka głównego. W latach 1882–1885 przebywał w Księstwie Bułgarii, gdzie tymczasowo zarządzał ministerstwem robót publicznych, transportu, handlu i rolnictwa.
W latach 1892–1893 był naczelnikiem Kolei Orłowsko-Griazowskiej, w 1893 r. – Kolei Samarsko-Złatoustowskiej. Następnie w latach 1893–1895 piastował funkcję głównego inspektora państwowych kolei. r. objął stanowisko ministra transportu Imperium Rosyjskiego.
Pod jego kierownictwem miał miejsce dynamiczny rozwój kolei w Imperium Rosyjskim. Wzniesiono łącznie 25 tys. kilometrów nowych linii kolejowych, w tym główne odcinki Kolei Transsyberyjskiej. Powstały pierwsze regulaminy eksploatacji technicznej kolei, zaś w 1896 r. w Moskwie powstała Moskiewska Szkoła Inżynieryjna (poprzedniczka ). Siergiej Witte w swoich wspomnieniach pozostawił o nim niepochlebną opinię, twierdząc, iż Chiłkow pozostał raczej maszynistą niż ministrem, a kluczowe zadania delegował na swojego zastępcę Piotra Dumitraszkę.
W 1901 r. przedstawił rządowi raport o potrzebie poprawy warunków pracy i płacy na kolei w Rosji, argumentując, że złe warunki pracy skłaniały robotników kolejowych do porzucania tego zajęcia, co z kolei sprawiało, iż koleje rosyjskie traciły doświadczone kadry. Jednak propozycje zmian w regulaminie pracy na kolei, które jego ministerstwo opracowało w roku następnym, praktycznie nie zmieniały sytuacji większości robotników, gdyż głównie systematyzowały zasady rekrutacji i zatrudnienia personelu zarządzającego i urzędników kolejowych. Niezadowolenie z warunków pracy i płacy na kolei trwało, a po wybuchu rewolucji 1905 roku wśród kolejarzy szerzyły się radykalne idee i ruchy protestu. W lutym 1905 r. doszło do fali strajków na liniach kolejowych w całym kraju. Chilkow bezskutecznie starał się zakończyć niepokoje, sugerując ustandaryzowanie płac i zezwolenie robotnikom na wybieranie swoich reprezentantów, którzy mogliby negocjować warunki pracy z kierownictwem kolei.
W październiku 1905 r. minister Chiłkow przyjął delegację Ogólnorosyjskiego Związku Kolejarzy, który krótko przedtem wezwał swoich członków do bezterminowego strajku generalnego w całym kraju. Podczas spotkania stwierdził, iż nie rozumie niezadowolenia kolejarzy, gdyż sam swojego czasu pracował na kolei wiele godzin dziennie i był zadowolony z otrzymywanej płacy za nadgodziny. Twierdził również, że rosyjscy robotnicy zarabiają za dużo, co czyni krajową gospodarkę mało konkurencyjną, a on sam jako minister pracuje dużo ciężej niż robotnicy. Spotkanie zakończyło się całkowitym niepowodzeniem – robotnicy i minister nie doszli do porozumienia, a kilka dni później strajk generalny na rosyjskiej kolei faktycznie wybuchł. r. Chilkow odszedł ze stanowiska. Zachował fotel w Radzie Stanu, do której wszedł również w październiku 1905 r. Od 1907 r. był prezesem zarządu Rosyjskiego Towarzystwa Czerwonego Krzyża. Zmarł w 1909 r.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Korpusu Paziów Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Ludzie związani z kolejnictwem Kategoria:Ludzie związani z Petersburgiem Kategoria:Ministrowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1834 Kategoria:Zmarli w 1909