Hialofan – minerał, należący do grupy skaleni, będący odmianą mikroklinu.
Nazwa wywodzi się z greckich słów oznaczających szkło i pojawiać się, w odnoszących się do jego przezroczystości w kryształachhttps://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/hyalophane.pdf i błyszczącego wyglądu.
Właściwości Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju masywnym, romboedrycznym i ziarnistym. Często występuje w formie kryształów bliźniaczych. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do przezroczystego. Posiada szklisty połysk i białą rysę. Jest minerałem bardzo słabo radioaktywnym i fluorescencyjnym na różowo.
Występowanie Występuje w skałach metamorficznych bogatych w mangan, żyłach kalcytu, dolomitach, złóżach pirometasomatycznych bogatych w mangan, skałach węglanowych, szczelinach alpejskich lub w złożach minerałów zawierających mangan. Towarzyszą mu najczęściej andradyt, willemit, rutyl, celsjan, kalcyt, chloryt, kwarc, margarosanit, hendricksit, szefferyt, epidot, rodonit, rodochrozyt, spessartyn, tremolit, plagioklaz oraz analcym.
Miejsce występowania Występuje na Antarktydzie, Australii, Austrii (Styria), Bośni, Brazylii, Kanadzie, Chinach, Czechach, we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Nadrenia-Palatynat), Indiach, Irlandii, we Włoszech, Japonii, Mongolii, Namibii, Norwegii, Rumunii, Rosji, RPA, Korei Południowej, Szwecji, Szwajcarii (Valais), Szkocji i Stanach Zjednoczonych (Alaska, Kalifornia, New Jersey). W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Dzierżoniowa, Piławy Górnej, Strzelina oraz na Śląsku w Świętochłowicach.
Przypisy
Kategoria:Krzemiany (minerały)