Nguyễn Thị Định (ur. 13 lutego 1920 w , zm. 26 sierpnia 1992) – wietnamska rewolucjonistka i polityczka. Członkini komitetu centralnego Narodowego Frontu Wyzwolenia Wietnamu Południowego oraz Komunistycznej Partii Wietnamu. W latach 1987–1992 wiceprezydent Wietnamu (jako wiceprzewodnicząca Rady Państwa), jako pierwsza kobieta na tym stanowisku.
Życiorys Nguyễn Thị Định urodziła się 13 lutego 1920 roku w Lương Hòa w . W wieku 16 lat dołączyła do rewolucjonistów, zajmując się działaniami mobilizacyjnymi, takimi jak roznoszenie ulotek i komunikacja pomiędzy członkami. W październiku 1938 roku została przyjęta do . W wieku 19 lat wyszła za mąż.
W 1940 roku jej mąż został schwytany i zesłany do , gdzie zmarł w 1944 roku. Pół roku później Nguyễn Thị Định również została aresztowana i umieszczona w więzieniu na terenie dzisiejszej prowincji Bình Phước. Z powodu choroby serca została wypuszczona z więzienia w 1943 roku i umieszczona w areszcie domowym. W 1944 ponownie rozpoczęła działalność rewolucyjną. W 1945 roku wzięła udział w powstaniu w prowincji Bến Tre. Jej działania polegające na przewożeniu ludzi i broni pomiędzy Wietnamem Północnym i Wietnamem Południowym stanowiły podwaliny pod ustanowienie Szlaku Ho Chi Minha. W 1947 roku została wybrana do władz w prowincji Bến Tre.
Po zakończeniu konferencji genewskiej w 1954 roku prowadziła działania przeciwko reżimowi Ngô Đìnha Diệma. Władze ustanowiły nagrodę dla osoby, która schwytałaby ją. Aby uciec poszukiwaczom i władzy Nguyễn Thị Định często zmieniała swoją lokalizację. Przebierała się m.in. za mnichów, farmerów lub handlarzy; polegała na pomocy obcych ludzi i rodzin wspierających działania rewolcyjne.
W 1964 roku, podczas pierwszego kongresu, została wybrana członkinią komitetu centralnego Narodowego Frontu Wyzwolenia Wietnamu Południowego, Wietkongu. Rok później została wybrana wiceprzewodniczącą Wietkongu oraz przewodniczącą jego kobiecej frakcji. W kwietniu 1974 roku została awansowana na stanowisko generała majora. Była pierwszą kobietą na tak wysokim stanowisku w Wietnamskiej Armii Ludowej.
Po upadku Sajgonu i zjednoczenia Wietnamu zajmowała wiele stanowisk partyjnych i państwowych. Była członkinią Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Wietnamu czwartej, piątej i szóstej kadencji. Zasiadała w Zgromadzeniu Narodowym Wietnamu szóstej, siódmej i ósmej kadencji. Była przewodniczącą , wietnamskiej organizacji walczącej o prawa kobiet. Od 1987 do 1992 roku była wiceprzewodniczącą Rady Państwa, de facto wiceprezydentką kraju, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku.
Zmarła 26 sierpnia 1992 roku. Była odznaczona m.in. Orderem Zasługi Wojskowej I klasy. W 1968 roku otrzymała również Międzynarodową Leninowską Nagrodę Pokoju.
Przypisy
Kategoria:Wietnamscy politycy Kategoria:Odznaczeni wietnamskimi odznaczeniami Kategoria:Laureaci Międzynarodowej Leninowskiej Nagrody Pokoju Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1992