Pseudalsophis steindachneri – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae). Występuje w Ameryce Południowej, endemicznie na należącej do archipelagu Galapagos wyspie Santa Cruz oraz dwóch przylegających do niej niewielkich wysepkach. Jest jednym z dwóch węży występujących na nich.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1912 roku amerykański herpetolog na łamach „Proceedings of the California Academy of Sciences”. Autor nadał wężowi nazwę Dromicus steindachneri. Jako miejsce typowe podał Indefatigable Is., Galapagos Archipelago, obecnie Santa Cruz w Ekwadorze. Holotyp CAS 10795 to samiec o długości 420 mm odłowiony przez J.R. Slevina 16 stycznia 1906 r.
Etymologia Pseudalsophis: pseudos „fałszywy”; rodzaj Alsophis . steindachneri: epitet gatunkowy został nadany na cześć Franza Steindachnera (1834–1919) – austriackiego zoologa.
Morfologia Jest to średniej wielkości wąż o głowie niewiele szerszej od szyi. Można go rozpoznać po czarnym grzbiecie z bladymi żółtawymi pasami grzbietowo-bocznymi i czarnymi bokami, na których łuski mają jasnożółte środki. Góra głowy brązowo-oliwkowa z czarnymi podłużnymi pasami na wysokości oczu. Posiada wzór łusek grzbietowych 19–19–15, czasami 19–19–15 lub 19–19–16, jedną łuskę przedoczną i 2 lub 3 łuski zaoczne.
Pseudalsophis steindachneri jest podobny do współwystępującego z nim Pseudalsophis dorsalis, ale jest od niego prawie dwukrotnie mniejszy i ma jaśniejsze szarobrązowe ubarwienie.
Wymiary: +SamiecSamicaDługość całkowita (mm) 612 534Długość SVL (mm) 402 368Łuski grzbietowe (rzędy) 19–19–17 (19–19–15 lub 19–19–16) 19–19–17 (19–19–15 lub 19–19–16)Tarczki brzuszne 166–184 169–176Tarczki podogonowe 84–113 74–98
Występowanie Pseudalsophis steindachneri znany jest tylko z wysp Santa Cruz oraz przylegających do niej Baltra i Seymour Norte i jest jednym z dwóch gatunków węży tamże występujących, drugim jest Pseudalsophis dorsalis.
Ekologia i zachowanie Pseudalsophis steindachneri zamieszkuje przybrzeżne obszary skał wulkanicznych, suche zarośla, sezonowo suche łąki oraz okresowo suche lasy do wysokości około 128 m n.p.m. Spotykany jest także w Puerto Ayora w wiejskich ogrodach i na obszarach podmiejskich. Żeruje w ciągu dnia, przede wszystkim aktywnie na ziemi, skałach lub w trawach, ale obserwowano także osobniki żerujące na gałęziach i kaktusach. Pseudalsophis steindachneri jest wężem lekko jadowitym, co oznacza, że jego ukąszenie nie jest niebezpieczne dla ludzi. Dieta tego gatunku obejmuje jaszczurki endemiczne dla Galapagos: Microlophus indefatigabilis, i Hemidactylus frenatus, węże i owady.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN Pseudalsophis steindachneri jest klasyfikowany jako gatunek bliski zagrożenia (NT, ). Liczebność populacji nie jest oszacowana, a jej trend przyjmuje się jako spadkowy.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Połozowate Kategoria:Gady Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1912 roku Kategoria:Fauna endemiczna Galapagos