Bruchidius nongoniermai – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny strąkowcowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2007 roku przez Alexa Delobela na łamach czasopisma „Genus”. Jako lokalizację typową wskazano Diré w Mali. Epitet gatunkowy nadano na cześć Antoine’a Nongoniermy, botanika który odłowił holotyp.
Morfologia Chrząszcz o krótko-jajowatym w zarysie ciele długości około 2,7 mm i szerokości około 1,6 mm. Oskórek ma ubarwienie pomarańczowe do rudobrązowego z jaśniejszymi czułkami i odnóżami, czasem z brązowymi barkami i szczytami pokryw. Gęsto porośnięty jest łuskowatymi włoskami.
Głowa jest krótka, o wyłupiastych oczach, krótkich czułkach i średniej szerokości twarzy, porośnięta krótkimi, żółtawymi szczecinkami.
Przedplecze jest trapezowate, o prawie prostych bokach i silnych, ukośnych wciskach po bokach płata nasadowego, na dysku pokryte większymi, zlewającymi się punktami oczkowatymi oraz mniejszym punktowaniem. U samca łuskowate włoski są białawe i żółtawe, przed tarczką dłuższe i gęstsze. U samicy owłosienie przedplecza jest rudobrązowe z dwiema białymi kropkami. Pokrywy są niespełna 1,1 raza dłuższe niż wspólnie szerokie, po bokach wypukłe, zaopatrzone w ząbki na przedzie trzeciego i czwartego międzyrzędu. Ich łuskowate owłosienie u samca jest żółtawe, bielsze u nasady, u samicy zaś rudobrązowe z czterema lub pięcioma ciemniejszymi kropkami w części szczytowej. Odnóża ostatniej pary mają zaopatrzone na spodniej krawędzi w przedwierzchołkowy, mały ząbek, rozdęte uda o szerokości dwukrotnie większej niż ud pary poprzedniej oraz silnie ku szczytowi rozszerzone golenie z pełnym zestawem listewek.
Łuskowate owłosienie pygidium jest u samca białawe, u samicy rudobrązowe, białawe tylko na obrzeżach i nasadowym trójkącie. Forma pygidium jest tarczowata, nieco szersza niż dłuższa, sklepiona. Genitalia samca mają pozbawioną kila rozpórkę tegmenu, środkowy płat edeagusa z trójkątną walwą brzuszną o zaostrzonym wierzchołku, a endofallusem zaopatrzonym w gęste, igłowate spikule i łatkę niemal przezroczystych kolców. Boczne płaty edeagusa są wcięte do 0,6 długości.
Ekologia i występowanie Owad ten przechodzi rozwój w nasionach Acacia kirkii.
Gatunek afrotropikalny, znany z Mali, Czadu i Sudanu.
Przypisy
Kategoria:Stonkowate Kategoria:Chrząszcze Czadu Kategoria:Chrząszcze Mali Kategoria:Chrząszcze Sudanu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2007 roku