Caledomedes flavovittatus – gatunek pająka z rodziny Dolomedidae, jedyny z monotypowego rodzaju Caledomedes. Endemit Nowej Kaledonii.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1880 roku przez Eugène’a Simona na łamach „Annales de la Société Entomologique de Belgique” pod nazwą Anoteropsis flavovittata na podstawie samicy. Samiec opisany został po raz pierwszy w 1898 roku przez tego samego autora.
W 1979 roku Raymond R. Forster na podstawie oglądu gatunku typowego przeniósł rodzaj Anoteropsis z rodziny darownikowatych do pogońcowatych. W 2002 roku Cornelis J. Vink zauważył, że A. flavovittatus nie należy do rodzaju Anoteropsis ani w ogóle do pogońcowatych. W 2018 roku Robert Raven i Wendy Hebron na łamach „Memoirs of the Queensland Museum” utworzyli dla omawianego gatunku nowy, monotypowy rodzaj Caledomedes w obrębie podrodziny Thalassinae w rodzinie darownikowatych. Później rodzaj ów przeklasyfikowany został do podrodziny Dolomedinae, którą do rangi osobnej rodziny w 2025 roku wyniosły zespoły Yu Kuangpinga i innych oraz Sary A. Morris i innych.
Pozycja i długość apofizy retrolateralnej goleni samczego nogogłaszczka wskazuje na pokrewieństwo Caledomedes z Mangromedes, podczas gdy wydłużone cymbium, embolus i fulkrum omawiany rodzaj współdzieli z Megadolomedes i Tasmomedes.
Morfologia U jednego zmierzonego samca długość ciała wynosi 7,8 mm przy prosomie długości 3,7 mm i szerokości 3,3 mm, a jednej zmierzonej samicy długość ciała wynosi 10,8 mm przy prosomie długości 5,2 mm i szerokości 4,2 mm.
Karapaks jest żółtawobrązowy z ciemniejszymi rowkami rozchodzącymi się promieniście, w widoku bocznym od rejonu ocznego ku pośrodkowemu siodełku opadający, z tyłu niski. Ośmioro oczu rozmieszczonych jest w trzech szeregach, z których środkowy jest co najmniej tak szeroki jak przedni, a przedni ma 0,7 szerokości tylnego. Oczy pary przednio-środkowej leżą na wzgórku nawisającym nad nadustkiem i są znacznie mniejsze od oczu tylno-środkowych. Przednia krawędź bruzdy szczękoczułka ma jeden ząb mały i dwa duże, tylna zaś cztery lub pięć zębów. Odnóża są pozbawione skopuli. Kolce na spodach goleni i nadstopi pary pierwszej i drugiej są długie, ale nie zachodzą na siebie. Stopy zakrzywiają się w połowie długości, pazurki górne zaopatrzone mają w długie ząbki (średnio sześć u samicy i siedem u samca), a pazurek dolny długi i bezzębny.
Opistosoma (odwłok) jest żółtobrązowa, z wierzchu z parą dużych, białych plamek w tyle, od spodu natomiast bez wzoru.
Nogogłaszczek samca ma goleń krótszą od rzepki, o dosiebnie umieszczonej apofizie retrolateralnej głęboko podzielonej na krótki wyrostek brzuszny i bardzo długi wyrostek grzbietowy oraz o palcowatej apofizie wentralnej. Cymbium jest bardzo długie, smukłe i zakrzywione. Bulbus cechuje się prostym odcinkiem poprzecznym tegulum, ogórkowato zakrzywioną odsiebną wypustką tegularną oraz sięgającymi po sam szczyt cymbium embolusem, fulkrum i konduktorem.
Genitalia samicy charakteryzują się wyraźnie szerszą niż dłuższą, w przybliżeniu jajowatą płytką płciową z zajmującym całą długość polem środkowym, zakrzywionymi i odsiebnie rozszerzonymi płatami bocznymi oraz krótką odsiebną kopułką przegrody wsuniętą w krawędź płytki. Przewody zajmują około 0,6 długości wulwy.
Ekologia i występowanie Pająk ten aktywnie poluje wśród roślinności i na powierzchni gruntu. Prowadzi nocny tryb życia.
Gatunek endemiczny dla Nowej Kaledonii w krainie australijskiej. Szeroko rozprzestrzeniony w tamtejszych lasach deszczowych.
Przypisy
Kategoria:Dolomedidae Kategoria:Pająki Oceanii Kategoria:Fauna Nowej Kaledonii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1880 roku