Danuta Teresa Dworakowska, primo voto Rogulska, secundo voto Jędrzejczak (ur. 5 stycznia 1928 w Warszawie) – polska pianistka, solistka i kameralistka oraz pedagożka muzyczna; uczestniczka powstania warszawskiego, jako sanitariuszka Armii Krajowej, posługująca się pseudonimem Lena. W swojej działalności artystycznej zajmowała się m.in. repertuarem fortepianowym XIX i XX wieku, w tym twórczością Ignacego Jana Paderewskiego.
Życiorys Młodość i edukacja Urodziła się w rodzinie o tradycjach muzycznych jako córka Leopolda Dworakowskiego i Leokadii z domu Wodzyńskiej. Jej ojciec był skrzypkiem Kwartetu Dworakowskich oraz członkiem Filharmonii Warszawskiej. Wychowywała się w warszawskim Domu pod Królami przy ul. Hipotecznej. Od dzieciństwa uczyła się gry na fortepianie. W okresie okupacji niemieckiej kontynuowała edukację muzyczną, uczestnicząc w tajnych kompletach Konserwatorium Warszawskiego.
Podczas powstania warszawskiego w 1944 roku, jako 16-latka, zgłosiła się do służby i pod pseudonimem „Lena” służyła jako sanitariuszka w batalionie „Gozdawa” (2. kompania szturmowa Armii Krajowej). Niosła pomoc rannym w dramatycznych walkach na Starówce i w Śródmieściu. Za swoją odwagę i poświęcenie została odznaczona Krzyżem Walecznych.
Po zakończeniu wojny kontynuowała studia, które ukończyła z wyróżnieniem w PWSM w Łodzi w klasie prof. Marii Wiłkomirskiej. Doskonaliła swoje umiejętności pianistyczne pod kierunkiem m.in. Zbigniewa Drzewieckiego oraz Henryka Sztompki.
Kariera artystyczna W 1955 roku brała udział w V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W 1956 roku uczestniczyła w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie. W 1960 roku została laureatką nagrody na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Genewie.
Prowadziła działalność koncertową jako solistka i kameralistka w Polsce oraz za granicą, występując m.in. w Bułgarii, ZSRR, Mongolii, Czechosłowacji, Francji, Belgii i Holandii.
W latach późniejszych przebywała w Niemczech, gdzie kontynuowała działalność koncertową. W swoim repertuarze uwzględniała utwory polskich kompozytorów, w tym Ignacego Jana Paderewskiego. Była pierwszą wykonawczynią w Polsce Koncertu fortepianowego Igora Strawińskiego.
Równolegle z działalnością estradową zajmowała się pracą pedagogiczną. Była adiunktem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina).
W ostatnich latach aktywnie angażuje się w kampanię społeczną BohaterON – włącz historię. Jest członkiem Kapituły Honorowej oraz Kapituły Nagrody BohaterONy. W 2025 roku uczestniczyła w uroczystościach „Dumni z Powstańców”, aktywnie działając na rzecz upamiętnienia etosu Armii Krajowej.
W archiwach Polskiego Radia zachowały się nagrania pianistki z lat 1955–1979, obejmujące repertuar fortepianowy, w tym utwory Fryderyka Chopina.
Wybrane odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2022) Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Armii Krajowej Medal „Pro Bono Poloniae” (2025)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Pro Bono Poloniae” Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Polscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Sanitariuszki w powstaniu warszawskim Kategoria:Urodzeni w 1928