Faza Południowej Ławicy Środkowej – faza postojowa czoła lądolodu skandynawskiego podczas zlodowacenia północnopolskiego.
Nazwa fazy pochodzi od Południowej Ławicy Środkowej, podwodnego wyniesienia w dnie Bałtyku; na tym obszarze lądolód skandynawski zatrzymał się około 12,7–12,5 tys. lat BP, czyli po fazie Ławicy Słupskiej. W tym czasie liczne rzeki tworzyły przed czołem lądolodu zbiorniki proglacjalne, co w połączeniu z wytapianiem się martwego lodu doprowadziło ostatecznie do powstania Bałtyckiego Jeziora Lodowego.
Inne datowania tej fazy to 15,4–15,0 tys. lat BP, względnie 13,9 ± 0,5 tys. lat BP. Faza Południowej Ławicy Środkowej koreluje się z wyróżnianą na Litwie fazą północnolitewską.
Przypisy
Kategoria:Zlodowacenia Kategoria:Plejstocen Kategoria:Geologia regionalna Polski